159 



eulas liberae. Sori ad utrumque latus costac lineares, demum confluentes et sorum acro- 

 stichaceum praescferentes. Receptaculum fuscum. Sporangia creberrima pilis elongatis 

 tenuissimis saepissime apice peltato non evoluto filiformibus apice plus minus incrassatis 

 rarius apice in peltam orbiculatam planam fusco-reticulato-cellulosam pallide stramineam 

 tenuissimam dilatatis mixta, Margo frondis pone soros saepe planus, saepe versus paginam 

 superiorera involuto-inflexus, saepe revoluto-convolutus, sed numquam indusiiformis. 



Huic generi Kaulluss duplex indusium adscripsit, nempe exterius margo frondis 

 f flexus involvens et interius tenuissimum hyalinum squamatim secedens. Sed indusium sic 

 dictum e margine frondis formatum nullum est indusium, nam indusio marginario, quem- 

 admodum in Lomariis deprehenditur, est absimiUimum, et margo planus aut in superiorem 

 paginam inflexo-involutus, sicuti ab ipso Kunze delmeatur, indusium dici nequit. Nec pili 

 apice peltati indusiuni interius dici possunt, quia longe aliam stiucluram possident, copiosissimi et 

 in parle inferiore filiformi septati atque hyalini sunt et pilis peltatis aliorum generum e. g. 

 Pleopellidis bene respondent. Kunze Hymenolepid jndusium spurium e margine frondis 

 reflexo connivente involvente formatum adscribit. Sed margo fiondis taliter constitutus et 

 physiologice non alteratus indusium non est. Fee Hymcnolepidem generibus indusiatis 

 adnumerat el Lomariae adsociat. Genus Hymenolepis olim non agnovi et Acrostichaceis 

 et quidem Gymnopteridi adnumeravi, cum habitui externo et inflorescentiae nullum aut 

 pnrvum momentum ad definienda genera tribuere ^folui et sori veram naturam non intellexi. 

 Inseritur nunc Hymenolepis Taenitideis ob soros nudos lineares et receptaculum lineare elevalum 

 pcr parenchyma et venas excurrens, et in vicinia Drymoglossi ponitur, quocum venarum 

 conditione convenit, tamen habitu, inflorescentia et soro discedit. Clar. Kunze quidem 

 dicit Hymenolepidem ab Acrostichaceis removendara esse, sed locuni aliura non indicavit, 

 immo hnllucinalus esse videtur , cum r,orum costae affixum esse contendit. Hymenolepis 

 platyrhynchos Kunze ic. fil. l. lOl e genere excluditur et ob receptaculum ovale (latissimum) 

 una cum Dryostachyde Lecanopterideis tamquam peculiare genus (Macroplethus platyrhynchus) 

 mseritur. Hocce genus characterera Hymenolepidis juxta sententiara Kunzei et Feei qu:mi * 

 maxirae infirmaret, cum margo frondis sorum cingens planus et a reliqua fronde nec minime 

 dihtinctus est. Restant ergo quatuor species, una mascarensis, tres insularum maris indici 

 et pacifici, omnes intratropicae. 



1. H. spicAvA, — Acrostichum spicatura Lin. suppl. 444. Smith ic. ined. t. 49. — 

 Schizaea spicata Smith act. taur. V. 43. — Onoclca spicata Swartz syn, 110 et 303 

 (excl. syn, Cav.), — Lomaria spicata Willd. spec. V, 289 (excl. syn. Cav.) Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI, 286. — H. ophioglossoides Kaulf. enuin, 4-5 6, t, 1, f, 9 (analysis). 

 Spreng. syst. IV. (56, — Hvalolepis ophioglossoides Kaulf, in Sieb. synops, fil, n. 180 (vero- 

 similiter error calami). — Gymnopteris spicata Presl tent. pterid. 2i4. t. XF. f, 7 (ve- 

 narum conditio). J. Sm. in Hook, jour. bot, IV. lo6. 



Habifat in insula Rourbon (Rory), in insulae Mauritii sylvis montanis et humidis ad 

 truncos arborum vetustarumei ad rupese.g, au Pouce, au Quartier-Militaire etcaet, (Sieber, Rojer). 



Haec species ab auctoribus et in herbariis cum mox insequente commixta pieecipue 



