186 



pinnis (si adsunt) rachi adnatis, fertilis longius stipitata minor et angustior, pinnis (si adsunt) 

 integris. Venae costaeformes, utrinque elevatae, venulae internae tenuissimae in maculas irre- 

 gulares inaequales saepe paralleiogrammas anastomosantes, venulis internis libcris tenuio- 

 ribus copiosis simplicibus et divaricatofurcatis rectis hamatisve flexuosisve, semper apice 

 punctiformi-incrassatis. Fasciculi vasorum stipitis nondum sufficienter observati, ut indi- 

 cari posunt. Sorus totam paginam inferiorem obtegens i. e. acrostichaceus, tenuis, e spo- 

 rangiis copiosissimis demum fuscis constitutus. Species intratropicae, una indica, una se- 

 negalensis, reliquae americanae. 



Differt hoc genus a Leptochilo maculis venularum irregularibus inaequaUbus saepe 

 parallelogrammis et si species indica excipitur quoque habitu, quo haec species indica trans- 

 itum in Leptochilum efficit. Ab Gymnopteride genuina , cujus species vetustissima (G. 

 quercifoha) generi nomen conservari debet, differt praesertim soro acrostichaceo, cum Gym- 

 nopteridibus sorus grammitaceus proprius est. Anapausiae respondet ergo major numerus 

 specierum Gymnopteridis a Fee enumeratarum, nam G. subsimplex est sine dubio Poeci- 

 lopteridis species. Clar. Fee in adnotatione ad genus Gvmnopteris mihi objicit, in hocce 

 genere varias filices mixisse, nempe indusiatas e. g. Hymenolepidem, et phires Niphobolos. 

 Sed Hymenolepidem indusiatam non esse, jam probare conavi, in tentamine Pteridogra- 

 phiae tamen conditionem venarum in Hymenolepide et Leptochiio et Anapausia generaliter 

 congruam respexi , habitum tamen aut inflorescentiam multo minoris ponderis esse putavi, 

 Nec mihi tanta materialium copia ad manus erat, ut opus aliud quam Tentamen Pterido- 

 graphiae scribere potui. Inter species Gymnopteridis a me olim enumeralas tantum unicm 

 invenio, quae jam a Swartzio Acrosticho accensetur, a J. Smith ad Niphobolos rejicitur, 

 scilicet Acrostichum nummularifolium, quod vero a Niphobohs genuinis valde recedit et 

 cum duabus aliis speciebus genus novum Galeoglossa nominatum efficit. Ahas Niphoboli 

 species enumeratio a me edita non continet. 



L Species indicae, frondibus simplicibus. 



1. A. DECURRENs. — Lcptochilus decurrens Blume enum. 206. Fee acrost. 88. t. 48. 

 f. IL Kunze in bot. Zeit. VL 122. — Gymnopteris WaUichiana Presl tent. pterid. 244. — 

 Leptochilus hilocarpus Fee acrost. 87. t. 48. f. I sinistra. 



Habitat in humidis montanis Javae (Blume, Zollinger n. 2221 et n. 383 z.), in mon- 

 tibus Silhet Indiae orientalis (WaUich), in insula Luzon ad Manilam (Gaudichaud). 



Rhizoma ad arborum truncos repens, paieis raris hneari-lanceolatis acutis intense 

 fuscis adpressis adspersum, radicibus crebris flexuosis ramosis hinc ilUnc subtus radiculis 

 aereis aggregalis piliformibus et scopulam eflformantibus instructis. Frondes tenuiter co- 

 riaceae vel subherbaceae, glaberrimae. Steriles stipiti circiter semipoUicari paleis ovatis 

 acutis adpressis raris adsperso insidentes, in specimine javanico (a Fee repraesentato) pe- 

 dales usque tres pollices latae, in indico et luzonico semipedales unum-sesquipollicem latae, 

 oblongo-lanceolatae, acutae, integerrimae aut repandae, basi longissime angustatae (seu in 

 stipitem decurrentes), costa utrinque convexa, venis fere horizontaliter patentibus utrinque 

 prominulis costaeformibus, venulis internis quoque in specimine exsiccato satis bene con- 



