17. Privilegium domini Frederici secondi Romanorum Imperatoria de Cassationo 

 sententie late per Mediolanenses Inter comune Astense et comune Alexandrie 

 de Castris Canelij et Calamandrane et alijs rebus. Et etiam quod comune Ale- 

 xandrie non possit petere aliquod ius in Maxio. 1232. Aprilis \ 



Fredericus dei grada romanorum imperator semper Augustus Jerusalem et Si- 

 cilie rex, per presens scriptum notum facimus universis imperij fidelibus, tam pre- 

 ■sentibus quam futuris, Quod cum dudum inter comune Astense fideles nostros ex 

 una parte, et comune Alexandrie ex altera de omnibus litibus et controversi]^ quas 

 adinvicem habebant vel liabere poterant in comune Mediolani conpromisissent et tale 

 compromissum fuerit hinc inde vallatum stipulatione pena 2 et corporali ab utraque 

 parte prestito sacramento, dietimi comune Mediolani non habens deum preoculis ini- 

 quum arbitrium contra dictum comune Astensium proferens, quedam Castra videlicet 

 canellum e^ Calamandranam, et res et possessiones alias comuni Alexandrie assignavit 

 in diete civitatis Astensis preiudicium et gravamen, pronuncians etiam et compellens 

 dictum comune Astense iurium et actionum quas in predictis rebus habebat in se- 

 pedicto comuni Alexandrie facere cessionem propter quod predictum comune Astense 

 rìdeles nostri maiestati nostre humiliter supplicarunt , ut prefatum arbitrium sive 

 laudum cum accessorijs cassaremus. Nos igitur attendentes puritatem fidei et devoti 

 obsequi famulatum quem dudum Imperio et nobis cives Astenses exbibuerunt et 

 exhibent incessanter, de plenitudine maiestatis nostre, ex certa scientia, predictum 

 arbitrium cum eo quod sequitur ex eo vel ob id decernimus irritum et inane, Stipu- 

 lationem penalem et penam in dicto conpromisso adiectam et cessionem penitus ir- 

 ritantes. Cum enim Alexandrini et Mediolanenses in maiestatem nostrani que est 

 lex animata in terris, et a qua iura civilia oriuntur commiserint non est dignum 

 ut ab hijs et de hijs que 3 auctoritate iuris civilis nituutur auxilium babeant vel fa- 

 vorem. Et ideo omne auxilium actionis exceptionis iuris vel facti replicationes quod 

 occaxione dicti compromissi comune Alexandrie vel Mediolani consequi potuissent 

 eis penitus denegamus. Et licet compromissa cum sacramentis fieri nostrorum pre- 

 decessorum proMbuerunt sanctiones, tamen ut magis specialis quam generalis iussio 

 timeatur, volumus predictum sacramentum vires aliquas non liabere, ut dicto arbitrio 

 cum suis accessorijs non obstante, Comune Astense vendicare possit et petere ac 

 retinere res predictas sicut poterat ante quam predictum fieret compromissum, de- 

 negamus comuni Alexandrie omnem actionem, et omne iuris auxilium quod com- 

 petit vel competere posset ei contra comune Astense ratione possessionis vel quasi 

 et proprietatis prò intratu Castri Maxij et pertinentium eiusdem curie, et iurium 

 violenter ab Astensibus '* occupato lege aliqua buie sanctioni contraria non obstante 

 Salvo in omnibus et per omnia iure imperij tam in Castro Maxij quam in alijs supradictis. 

 Ad buius itaque rei memoriam et stabilem firmitatem, presens scriptum fieri iussi- 

 mus et maiestatis nostre sigillo munitum. Huius autem rei testes sunt, S. Maguntiuus 

 Archiepiscopus, B. patriarcha aquilegensis, Saselburgiensis- \ et Magdeburgiensis 



1 Hoc quoque diploma, transcriptuni ex hoc ipso Codice a Ludwig Edlbacher, edidit Bohmer op. 

 cit. pag. 263. N. 299. — 2 pene. — 3 qui. — 1 Aslensi. — 5 Salseburgiensis, 



