et bonam voluntatem. In ammirationera vertitur vehementem quod unde prò multis 

 beneficijs presto] abamur graciam inde tam offensionis quam contumelie diversa genera 

 reportemus. Inviti loquimur sed tacere nequimus, et in eo quod din tacuimus, spes 

 que multos decipit nos decipit, forte nos sumus ad quos devenerunt seculorum fines, 

 quod non tantum in ramis sed in radicibus etiam videatur charitas refrigere. Non 

 enim solum gens contra gentem insurgit, non régnnm regio (regno) minatur non pestis 

 et fames tantummodo cor viventium presso terrore conturbant sed ipsa charitas qua 

 celum et terra regitur non tantum in rivulis sed videtur in fonte turbali, dum roma- 

 num imperium ad defensionem Christiane fi dei divinis provisionibus deputatum non a 

 quibusdam infirmis (infimis?) sed ab ipsis quos honoravit et sibi preposuit patribus 

 graviter infestetur, si enim contra nos homo inimicus insurgeret, si persecutor ecclesie, 

 si hostis fidei, fideles imperio nostro populos in nostrum odium concitarent. Ap- 

 prehendemus arma defensionis et giadium cuius est nobis a domino prò tuitione fidei 

 et ecclesiastice libertatis attributa potestas et totis inciperemus viribus praelia do- 

 mini preliari. Sed cum universalis ille pater Christi Vicarius et beati petri suc- 

 cessor in quo locavimus fiduciam spei nostre contra pacientiam nostram indigne sed 

 acnter moveatur, et ad conflandum in nos odium tocius orbis intendere videatur, 

 quis non conturbetur et stupeat ad versus innocentiam nostram tam gravia bella pa- 

 rari quibus non nisi urgens necessitai nos invito cogeret obviare cum beato petro 

 velut cui ligandi atque absolvendi concessit in terris dominus potestatem ob confe- 

 rentis reverentiam concedamus humiliter deferendum. Audiat igitur et inteligat orbis 

 terre, quod provocati trahimur scripturis et nunciis dudum nostre matris ecclesiae 

 mine in filium novercantis quos contra nos ubique terrarum sicut accepimus desti- 

 navit. Audistis sane quod imperatrix constancia dive memorie mater nostra, de nobis 

 unico filio quem diligebat laudabilem curam gerens in extrema voluntate in sinu et 

 tuitione sacrosanctae matris ecclesie non sine multa circumspectione commisit, ut rex 

 filius adhuc incunabilis positus materno minime subsidio privaretur, cum amisse 

 matris solacia noviter suscepte cura salubrior tanto firmius compensaret quanto per 

 spiritualem et temporalem eius potenciam pupilli poterat indempnitatibus provi'deri, 

 de cuius tutela licet sancta fides (sedes) apostolica sollicitudinem habere laudabilem 

 debuisset, nou tamen pupillo defuit de persona periculum et de regno suo non mo- 

 dicum detrimentum. Et ne videamur diffusius cognita recitare omnino patuit iuva- 

 soribus et destructoribus regnum nostrum et sicut navis in tempestate sine remige 

 sic absque gubernatoris regimine pupillaris haereditas indefensa in partes dississa 

 fuit et ob inimicorum morsibus quasi penitus dissipata deinde viro nobili licet mi- 

 micissimo domus nostre Oddone de Saxonia multo sed indebito favore sedis aposto- 

 lico oppressa pupilli iusticia qualiter causam ad imperiale fastigium sublimato dum 

 crederetur pupilli status vacilantis per ipsius potenciam totaliter perimendus, quia 

 aliter homo aliter videt deus divina miseracio humanam intentionem reprobans cum 

 multa pietate permisit, ut deus (dictus) nobilis consanguineus noster licet ut diximus 

 inimicus, per superbiam cuncta despiciens, non solum contra nos inimicum suum com- 

 missum ecclesie sed in ipsum tutorem nostrum per quem coronatus fuerat nequiter 

 conspiravit, et maiori parte regni nostri iam per incuriam desolati per conce- 

 ptam maliciam occupata ipsam sedem apostolicam que ipsum promoverat multis 



