— 428 — 



sunt corrivptibilia; modo si corruptibile ab incorruptibile generatili - , ergo genera- 

 lo non est univoca, quia generabile et incorruptibile differunt plusquam genere. 

 Secùndo, frustra fit per plura quod potest fieri per pauciora, et aeque bene; en- 

 tia enim non sunt multiplicanda si ne necessitate; Sed generatio potest absque ideis 

 salvari, quum sol et homo generant hominem; ergo. Tertio, ista opinio destruit modum 

 intelligendi; quando volo intelligere aliquid artificiale, universaliter possùm intelligere; 

 Ch. 25 recto et non posuit Plato aliquam ideam in artificialibus. Quarto, positis ideis destruitur 

 scientia, quia potest sciri idea, et non ideata: quod probatur, quum definitio est prin- 

 cipium determinationis, et definitio debet praedicari de definito; idea autem non prae- 

 dicatur de ideatis; ergo ideata non sciuntur; vanum est ergo ponere ideas ut sciantur 

 ideata, quia non possunt sciri. 



Secunda opinio est Realium, quae est monstruosioi» prima, quam numquam potui 

 recipere, cuius inventores faerunt Buridanus, Paulus Venetus, et Scotus, qui voluerunt 

 quod, seclusa omni operatione intellectus, detur universale reale. Quod probant: quum 

 scientia est de ente reali, ergo subiectum vel erit universale, vel singulare: non sin- 

 gulare, quum singularium non est scientia ut singularia sunt; ergo istud erit universale. 



Secundo, intellectus in prima sui apprehensione intelligit universale, quia uni 

 versale est obiectum intellectus; sed non potest dici quod tale universale sit causa- 

 tum ab intellectu, quia numquam fuit ab intellectu nisi nunc; ergo tale universale 

 est reale: et sic dicendum est de omnibus. 



Tertio, desiderium est . . . et potius in universali et non huius vel illius; sed de- 

 siderium est ad reale: ergo datur universale in re. 



Quarto, contractus est universalium, quum emptio frumenti non limitatur ad hoc 

 vel illud frumentum, sed ad frumentum in generale. Contractus autem non fiunt de 

 conceptibus, sed de realibus. 



Quinto, Socrates et Piato magis conveniunt quam Socrates et Brunellus: sed ista 



convenientia non est conceptuum, imo realitatum 



Secunda consideratio est quod universale reale realiter distin- 



guitur a singulari; quae consideratio probatur sic: illa non sunt idem realiter, de 

 Ch 25 ver~o quibus praedicantnr contradictoria; sed universale et singulare sunt huiusmodi ; 



ergo distinguuntur. Anterior patet, et brevior probatur; quia universale est aeternum, 

 et singulare corruptibile: universale non est de numero singularium, nam universalia 

 praedicantur de pluribus, singularia non. Et in bis duabus considerationibus videtur 

 conveniri cum opinione Platonis. Tertia consideratio: licet universalia sint realia 

 et realiter distincta a singularibus, non tamen propter hoc universalia sunt separata 

 a suis singularibus loco et subiecto; patet ex dictis Averrois septimo Metaphysicorum 

 textu commenti trigesimiprimi: j\([ixtio universalis cum singulari est fortior mixtione 

 accidentis cum subiecto. Secunda ratio: si universalia essent separata a singularibus, 

 non videretur quomodo possent declarare essentiam singularium; et hoc est in quo 

 Aristoteles arguit Platoncm. Est ergo consideratio responsalis ad quaesitum quod uni- 

 versalia sunt res distinctae realiter a singularibus. 



Ista secunda opinio mihi videtur in extremo monstruositatis, non intelligibilis: 

 mim si haec natura, quam ponunt isti, esset incorporea, adhuc posset esse tolera- 

 bilis, quum ad minus posset intelligi sicut unicus intellectus Averrois, quamvis 



