— 439 — 



ut quando substantia essel nobis ignota, passione existente nota; et hoc modo est verum de 

 imperfecta notitia, non autem de perfecta; et quantumcumque accidens notificet substan- 

 tiam et e contra, verins tamen substantia notificat accidens, quam accidens substantiam, et 

 definiti o definitum quam e contra. Omnia sunt clava. Unum tantum Me ésset dubi- 

 tali duna, quum ex causa notificatili' effectus et ex definizione accidentis, numquid illa 

 cognitio sit babita por discursum an per propriam speciem; non enim est verum quod 

 quidquid est per propriam speciem cognoscatur; multa enim cognoscuntur quae non 

 habent speciem propriam et substantiae separatae et relationes: imo tenet Scotus quod 

 substantia solum discursive cognoscatur. Sed de hoc in sequentibus. 



Aliud oportet scire, quod substantia ducit in cognitionem accidentis et e contra 

 via discursiva et demonstrativa; quia dicit Averroes quod definitiones et demonstra- Gli. 35 verso 

 tiones, quae non declarant accidentia, sunt vanae; quod eodem modo contiugit quum 

 accidentia declarantia ipsam substantiam sunt maxime propria; quae vero non sic, non 

 sunt propria saltem eodem modo. Sic enim perfectissima definitio declarat omnia ac- 

 cidentia. Numquid vero proprium et non aliud ducat in cognitionem sub- 

 stantiae, credo quod non semper; bene verum est quod quanto magis est proprium 

 et essentiale, tanto magis ducit in cognitionem substantiae. 



Ch.45 veiso 



Et sic finis imponitur quaestionibus super primo 



libro De auima, Deo favente. 



