— 468 — 



sed motus pulsus est naturalis ; ergo et iste. Item apparet quod aliquando non pos- 

 snmus retinere anhelitum, ut in magnis tristitiis, et in magno timore; quare conclu- 

 detur hunc motum esse compositum ex naturali et voluntario; magis tamen esse 

 naturalem, sicut motus palpebrae oculi: quare si est naturalis, non tantum proeedit 

 a pectore, sed etiam a pulmone; sed si partim est in nostra voluntate , tunc argo- 

 mentimi concludit illud quod nos dicimus, quia est compositus ex naturali et volun- 

 tario. Ad alterum de nervo dicit ibi Commentator quod Galenus ignoravit logicam, 

 quia in tali argumento arguit a positione anteeedentis ad positionem consequentis; 

 arguit enim sic : si non est nervus, non est respiratio; ergo posito nervo, ponitur re- 

 spiratio; quare motus respirationis erit a nervo. Alio etiam argumento utitur Gale- 

 nus, quia qui vulneratur in pectore non potest respirare; ergo ille motus est a pectore. 



Ad hoc dicit Averroes quod non est quia pectus est causa huius motus , sed 

 quia per ingressum aeris frigidi laeditur pulmo, unde non potest respirare: quare con- 

 dì. 103 recto cludendum est quod cum iste motus non sit tantum naturalis, et quia pulmo desiderat 

 aerem prò sui refrigerio, quod iste motus non est tantum voluntarius, ut dixit Ga- 

 lenus, nec tantum est a pectore, sed a pulmone causatur. 



Utrum homo sit peioris odoratus aliis animai ibus. 



Circa textum centesimum primo dubitat Pomponacius, quia Aristoteles videtur 

 dicere Me quod homo est pravi odoratus. Idem quoque dicit in De sensu et sensato 

 et in primo de Natura animalium capite decimoquinto; et non est prò hoc, quia ardor 

 consistit in calido et sicco; homo autem habet olfactum nimis humidum et frigidum 

 quia habet cerebrum maius aliis animalibus. 



In oppositum videtur sententia Aristotelis in quinto De generatione animalium 

 capite primo et secundo, ubi in primo dicit quod omnis sensus hominis est perfectis- 

 simus. In secundo specialiter loquitur de odorata , et ratio est prò hoc quia- cum 

 homo sit perfectissimum animalium, videtur conveniens quod habeat olfactum valde 

 bonum. 



De hoc non oportet ulterius quaerere, quum habemus sententiam apertam Ari- 

 stotelis in quinto De generatione animalium capite secundo; et Averrois hic et in De 

 sensu et sensato. Sententia Philosophi est ista, quod quoad sentire a remotis ipsa 

 sensibilia, multa animalia excedunt hominem, quod vero ad distincte percipere ipsa 

 sensibilia homo excedit omnia animalia. Quorum primum Philosophus attribuit situi 

 ipsius organi; sicut enim si manus admoveatur oculo, longius videt homo, quam si 

 non ponat, ita propter situm nasi, longius tale animai percipit odores, quam homo. 

 Quod non distincte percipit odores, adsciibit Philosophus ibi ipsi complexioni humanae 

 quae est nobilissima. Conciliantur illa dieta ex his quae dicit Aristoteles ibi; nec ta- 

 men putes quod sit idem a longe sentire et bene distinguere inter differentias sensi- 

 Zh. 103 verso foiijum ( quum aliqua a longe percipiunt sensibilia, non tamen sciunt inter ea di- 

 stinguere, sicut sunt aliqui senes qui de longe vident colores, non tamen sciunt inter 

 hos bene distinguere. 



Alia est dubitatio mota in textu commenti nonagesimi secundi, quia Aristoteles 

 dicit quod non est facile determinare de odore, quia differentiae odoris a nobis 



