— 472 — 



diversarum rationum. Sed quare Aristoteles non posuit (eas), dico quod dimisit hoc, quia 

 erat notum. Sed statini erit dubitatio, quia male videtur dicere Aristoteles dicendo 

 quod sensus communis est unus subiecto, et multa ratione, et tamen ipse non potest 

 negare hoc, quia est unus subiecto et plures, quia est visus, gustus, et omnes alii 

 sensus, prò quanto terminat sensationem omnium. Ad hoc dico quod argumentum 

 Ch. 121 recto concludit, nec Averroes negat hoc, sed dicit quod melius est putare quod sit unus 

 secundum formam et multa secundum materiam, quam quod sit unus subiecto, et 

 multa secundum formam. Nec ista sunt opposita; est enim multa prò quanto terminat 

 omnes quinque sensus, est autem unus ut iudicat omnia sensibilia. Et quia potentia 

 secundum operationem suam recipit unitatem, cum dignior operatio eius sensus com- 

 munis sit iudicare de sensibilibus, quam recipere sensibilia, et indicare sit a forma, 

 recipere vero a materia, ideo dicit Averroes , quod dignius est quod dicatur unus 

 secundum formam, et multa secundum materiam, quam quod dicatur unus secundum 

 materiam, et multa secundum formam, non tamen ita quod istud non possit dici; 

 imo ita est, quod est unus subiecto, et multa ratione, quia est omnes quinque sensus, 

 ut supra dictum est; sed quia haec unitas est a materia, illa vero a forma, ideo di- 

 gnius est, et non est quod sit unus forma, et multa secundum materiam. 



Et sic in nomine Dei et Beatae Virginis finit secundus liber quaestionum se- 

 cundi De Anima. 



V 



