— 473 — 



QUAESTIONES LIBRI TERTII. 



Utrum ìsm propositìo: omne recipiens debet esse denudatum a natura recepii, Ch. 126 recto 

 sii vera in actione reali. 



In commento quarto Pomponacius examinat istam propositionem, scilicet: omne 

 recipiens debet esse denudatum a natura recepti, quia Commentator secundò huius, 

 commento sexagesimoseptimo, dicit quod est vera in actione reali- et spirituali. Primo 

 videndum est in actione reali quoad primam partem, scilicet quod essentia unius non 

 sit de essentia alterius. Primo dico quod stat ut sint diversae genere, quum materia 

 prima est receptiva qualitatis, et tamen recipiens quod est materia prima, et receptum 

 sunt diversa genere; et quamvis sint diversorum generum, non tamen oportet esse ita 

 diversa ut nullo modo conveniant, quia oportet agens et passum in materia convenire 



ideo materia prima non potest intelligentias recipere, quia nulla est uni- 



genitas inter ipsa; possunt ergo esse ambo diversorum generum in actione reali, sed 



quod sint idem secundum speciem impossibile (est), quia receptivum habet ratio nem 



potentiae, receptum vero actus; non autem videtur duo in eadem specie fundari, et a 



fortiori nec idem numero poterit se ipsum realiter recipere. Stat etiam quod sint eiusdem 



praedicamenti, sed remoti, quando illud genus dicitur de illis analogice, ut materia 



et forma, quae non sunt sub aliqno genere univoco; forte etiam quod possunt esse 



ejusdem praedicamenti univoci, quia formae elementorum recipiunt formam mixti. 



Est ergo vera de naturali receptione, sed hoc non facit ad propositum, quia qnae- 



ritur de esse spirituali; nam intellectus recipit hoc modo; ideo quaestio consistit in 



hoc: Utrum aliquid possit recipere speciem suimet, vel alicuius quod est idem specie 



cum eo, et primo dicamus in quo est possibile. Primo quod sint distincta genere est 



certuni, nam oculus spiritualiter recipit quantitatem; modo potentia visiva et quan- 



titas non sunt eiusdem praedicamenti. Quod autem aliquid recipiat speciem sui ipsius 



est impossibile, nam idem esset recipiens et receptum. Ex qua ratione concludebat 



Averroes intellectum possibilem esse immaterialem, et videtur quod ista ratio sit ^ 126 verso 



nulla, quia ego dicam quod intellectus est materialis, et cum dicis: tunc non reci- 



peret omnes formas materiales, dico quod hoc verum esset si intelligeret omnes 



formas materiales per propriam speciem. Sed si (se?) ipsum intelligit per speciem 



alienam ut infra dicetur ? Sed contra tu dicis quod si intellectus intelligit se per 



speciem alienam, alia tamen intelligit per speciem propriam. Sed contra arguitur, 



quia vel cogitativa cognoscit se vel non. Si primum, vel per speciem alienam 



vel per propriam; si per suam ergo intellectus, quamvis sit materialis, poterit se 



per speciem propriam intelligere; si autem intelligit se per speciem aliorum cogi- 



tativorum, cum sint eiusdem speciei istae cogitativae, recipiens non erit denudatus 



in specie a natura recepti. Si dicas quod cogitativa non cognoscit se, sed intellectus 



eam cognoscit, contra: intellectus non cognoscit per se , et directe nisi ea quae 



prius fuerant in cogitativa; ergo debet intelligere cogitativam, quod cogitativa 



Parte terza — Vol. III. 0 — Serie 2. a 60 



