— 475 — 



quo est sciendum, quod hoc potest intelligi tri bus modis. Primo, quod recipiens aliquid 

 secundum esse spirituale, sit denudatimi a natura recepti spiritualiter, ut si debeo reci- 

 pere speciem a, oportet quod non habeam speciem a, et iste sensus non est ad pro- 

 positum. Alio modo, quod recipiens aliquid sub esse reali, debet carere eo sub esse 

 spirituali, et iste non est ad propositum. Alio modo, quod recipiens aliquid sub esse 

 spirituali debet carere eo secundum esse reale, et iste tertius modus est de inten- 

 tione Aristotelis et Averrois; unde non est necessarium, si debeat recipere aliquid 

 sub esse spirituali, quod sit deuudatus omnino ab esse spirituali. Nam si ego de 

 beo habere notitiam consequentis, oportet prius me habere notitiam praemissarum; 

 sed tota contentio est utrum recipiens sit denudatum a recepto secundum genus, vel 

 secundum speciem. Ex una parte videtur quod sic de oculo icterici, qui, propter colo- 

 rem citrinum qui est in eo, non potest alios videre ; videtur ergo quod receptivum 

 rei alicuius generis debet carere omni eo quod est eiusdem generis. Ex altera parte 

 videtur oppositum quia tactus est receptivus qualitatum extremarum, et tamen liabet 

 ìllas, quia habet medias; quo stante est magna difficultas, quare ita sit in tactu, et 

 non in aliis sensibus, et ita ratio Philosophi non videtur vera. Contra experientia est 

 in oppositum, quia visus recipit speciem figurae et tamen realiter est figuratus. Item Ch - 128 recto 

 cogitativa est quanta et recipit speciem quantitatis. Ad hoc posset dici, quod non 

 est simile de istis virtutibus ad intellectum, quia intellectus ultra hoc quod cognoscit 

 alia, cognoscit etiam se, sed istae virtutes non cognoscunt se, saltem potenfia visiva. 

 Contra, quomodo Deus et Intelligentiae sunt immateriales et tamen cognoscunt omnia 

 sub ratione sui, et etiam cognoscunt se, ita et intellectus, quamvis sit materialis poterit 

 tamen omnia cognoscere sub ratione illius formae materialis, quatn haberet; cuius op- 

 positum superius dicebatur. Insuper ista ratio fundatur super hoc quod omne recipiens 

 debet esse denudatum, etc, sed contra, quia ex hoc probabitur illum esse materialem, 

 quia comprehendit materialia, ergo non debet esse immaterialis. 



Item sicut se habet materiale ad immateriale, ita immateriale ad materiale ; sed 

 materiale poterit recipere materiale. Et ita circa hoc sunt dubia; sed quia Aristoteles, 

 Themistius, Averroes et Thomas habent hanc rationem prò manifesta, et quia Aristo- 

 teles numquam dixit aliquid nisi cum ratione, et quia, ut dicit Alexander supra ser- 

 mone istius viri, quis est magis remotus a contradictione, ideo conabimur defendere 

 istam rationem, quae ratio bene intellecta, si non est demonstrativa, tamen ei multum 

 approximatur. 



Pro qua est sciendum duo esse in mundo multum similia: Intellectus possibilis 

 et Materia prima in tantum quod aliqui dixerunt quod essent idem. Ad quae cogno- 

 scenda philosophi processerunt eadem via; ex eo enim quod materia prima recipit 

 omnem formam, concluditur in primo Physicorum quod non est aliqua earum : ita intel- 

 lectus possibilis ex eo quod recipit formas materiales concludunt quod non habet aliquam 

 earum. Sed differunt inter se, quia intellectus recipit tantum spiritualiter sub esse 

 universali, sed materia prima recipit realiter sub esse signato, et ideo intellectus potest 

 se intelligere et non materia prima. Videns ergo Aristoteles hoc, ex sensatis in sensata 

 procedens, cum cognitum fit cognoscens secundum esse spirituale, sic amans amatum, Oh. 123 verso 

 et sensus recipit spiritualiter; dixit quod intelligere est sicut sentire et in textu 

 tertio dbit quod oportet intellectum esse in potentia ad intelligibilia. Ulteriùs vidit 



