— 483 — 



ad intelligibilia sicut sensus ad sensibilia. Sed de hoc infra dicemus. Si recipiet, 

 ergo idem simul et semel recipiet formas infinitas, et idem simul contradictoria 

 recipiet. Opitriones enim contrariorum sunt contrariae; hoc fuit argùmentum Avicennae. 

 Si vero ponas animam plurificatam, contra: multitudo individuorum est per materiam 

 quantam, ergo animae essent materiales, quare et mortales, et non recipient nisi sin- 

 gulariter, et non universaliter. Si vero dicas animas differre specie, hoc est fatuum. 

 Ulterius, vel ponis diversas animas secundum numerum individuorum, vel quod anima 

 sufficiat pluribus individuis. Sit quod quandoque est in uno, quandoque in alio, sed 

 hoc est fabulosum et opinio Pythagoricorum. Demum vel hoc fit per motum localem, 

 quia quod mobile est corpus est; si vero per motum alterationis, anima educitur de 

 potentia materne, cum idem sit subiectum motus et terminus motus. Si vero dicas 

 primum, ergo vel mundus est ab aeterno, vel non; si sic, ut est sententia Àristotelis 

 etPlatonis, videre (sic) meo, infinitae animae erunt, cum infinita individua processerint, Ch. 136 recto 

 nam aliter (?) non patitur infinitum. Si dicas mundum non esse ab aeterno, erunt quasi 

 infinitae animae, cum mundus fuerit per tot saecula. Simplicius vero, primo Coeli, refert 

 apud Aegyptios fuisse annales de centum millibus annis,etPlato de daobus millibus.Item 

 quaero si est immortalis anima, quare egreditur (ingreditur) corpus; vel fit de novo a Deo 

 vel non; si non, ergo infinitae animae erunt in aliquo loco determinato. Deinde quando 

 Socrates generatur, quare una magis informat Socratem quam alia, et si una informat quare 

 non alia, et cum omnis non informet, nulla erit quae informabit. Si primum, quod 

 fiat a Deo immediate, ergo est novum et omne novum est generabile et corru- 

 ptibile, ergo anima erit generabilis. Nam, primo Coeli, omne quod incipit esse desinit 

 esse. Item aut anima immediate a Deo fit vel mediate ; non immediate quia ab aeterno 

 simpliciter non fit aliquid novum, quia aliter mutaretur (Deus); namnuncfacit et im- 

 mediate ante hoc, non faciebat, ergo mutatur et in Deo esset nova voluntas, et electio; 

 quod eleganter dixit Averroes 8° Physicorum commento 15°; si fit mediate erit mediante 

 motu, ergo generabilis erit et corruptibilis, quia per motum inducta est in materia. 

 Item maxima esset Dei iniustitia, quia poneret animas aeternas et immortales in materia 

 corporali, a qua quodam modo ligantur. Item poneret animas, quae sunt ita nobiles, 

 in materia ita rudi et admodum grossa, sicut in aliquibus hominibus, qui ignari sunt. 

 Item dicit Aristoteles, primo Coeli, quod immateriale non potest formare materiale, dicit 

 enim: immortali immortale est bene Gonfiatimi. Item Aristoteles non fuit huius sen- 

 tentiae quod anima esset immortalis, imo in decimo Ethicorum ponit felicitatem haberi 

 in hoc saeculo per scientias speculativas, et primo Ethicorum cap. 15, dicit quod Ch. 136 verso 

 mortuis non contingit felicitas. Si ergo non ponit felicitatem post mortem signum est 

 quod non ponit animam immortalem. Cuius signum est etiam quia Aristoteles num- 

 quam de hoc determinavit, et miror multum de Alexandro quod non fecit hanc rationem, 

 sed credo hanc esse causam quia ipse non putabat aliquem esse huius sententiae quod 

 anima esset una ; imo nullus ante Themistium et Averroem hoc putavit. Et ista 

 sunt argumenta facta prò utraque parte. Si enim ponis mortalem hoc non est con- 

 sonum ventati philosophorum et legum; si immortalem et ponis sententiam Averrois, 

 hoc videtur impossibile ; si ponis eas esse plures difficile est salvare quod non sint 

 materiales. Et ita ego sum in maximo discrimine. De hac quaestione ego vellem esse 

 ieiunus. Dicam tamen quod sensit Alexander, et quod ad obiecta responderet centra 



