— 484 — 



se f'acta. Circa quod est notandum quod omnes qui ponunt animara intellectivam, con- 

 stituunt eam in horizonte aeternitatis, et quod est media inter aeterna et mortalia. 

 Sed est differentia, quia Christiani ponunt eam abstractam et aeternam. Alii vero, ut 

 Alexander, ponunt eam materialem et mortalem; esse tamen primam formarum materia- 

 lium. Elterius est sciendum quod medium participat naturano, extremorum. UndeThe- 

 mistius in prologo Physicae, commento secundo, ponit quaedam viventia esse interplantas 

 et animalia quae participant naturam extremorum; anima ergo in medio constituta 

 habebit aliquid in quo conveniet cum aeternis et hoc est intelligere, et aliquid in 

 quo convenit cum animalibus, et hoc est sentire; habet etiam aliquid in quo con- 

 venit cum plantis et hoc est nutrire. Eminenter ergo continet omnes formas anima, 

 licet forte hoc non concederet Averroes, et ista opera diversificantur ex modo agendi; 



Ch. 137 recto nutrire enim, secundum esse, penitus materiale; sentire vero, secundum esse, spirituale; 



quod tamen non fit sine conditione materiae, quia cum hic et nunc recipit; intelli- 

 gere autem non perfìcitur cum materia, aut cum conditione materiae, sed universaliter 

 tantum sine loco et tempore. Christiani igitur volunt, quod cum in medio sit aeter- 

 norum et non aeternorum, quod ipsa sit in latitudine aeternorum, et quod induat 

 materialitatem secundum vires sensitivas et nutritivas, et hoc est ratione suae imper- 

 fectionis. Alexander vero ponit eam in latitudine generabilium et quod, secundum aliqud 

 sui, cum aeternis conveniat, scilicet per intelligere et velie; quod provenit ex eo quod 

 est media inter aeterna et non aeterna et quod est prima formarum materialium. Hoc 

 (non) dicit Alexander quod anima sit tantum facta ex elementis, ut sibi falso imponit 

 Averroes, sed vult quod sit facta ab Intelligentia, et videtur sententia Aristotelis 2° De 

 generatione animalium capite tertio; et secundum illud quod appropinquat aeternis 

 non indiget corporeo organo, ut recte dicit Alexander, et ista est sententia Aristotelis, 

 quod anima intellectiva est sicut locus specierum; et si bene consideres, ista opinio 

 non est magis miranda quam opinio fidelium, et ita est intelligendus Aristoteles ubi- 

 que, cum dicit animam rationalem esse abstractam. Ad argumenta ergo adducta 

 Alexander sic responderet. 



Ad auctoritatem primi De anima posset dicere quod (ut est sententia The.) Ari- 

 stoteles ibi loquitur dubitative tantum, cuius signum est quia dicit Aristoteles: forsan 

 vel dicitur quod anima, prout habet hanc actionem quae est intelligere, non eget cor- 

 poreo organo: et ita dicitur ad omnes auctoritates primi De anima, secundi et tertii. 

 Unde quando dicit Aristoteles quod nihil est in actu eorum quae recipit, intelligitur 

 hoc de anima secundum quod habet illas operationes, et Averroes sibi falso imponit 

 quod intellectus sit tantum ptivatio ; habet enim in commento 2° quod est magis 



Ch. 137 verso similis praeparationi tabulae, quam ipsi tabulae: dicit enim, primo ipsius, tabulae agra- 

 pho, id est inscriptionis carentiae (sic) est quam tabellae similior; ipsa enim praeparatio 

 tabulae est quasi quoddam separatum a tabula omnia recipiens lineamenta: ita intel- 

 lectus, quoad illam potentiam, abstractus est et universaliter recipit omnes formas mate- 

 riales, quae sunt(cum) hic (et nunc). Quod vero dicit quod solus est abstractus, et quod 

 extrinsecus accidit, respondit Alexander, commento 28, quod istud est verum de intelle- 

 ctu agenti, imo Aristoteles textu commenti 20 loquitur de agente et non de possibili. 

 Quod vero dicitur de libro Echonomicorum, dico quod illud est dictum ut inducat 

 homines in amorem castitatis. non quod ita sit. 



