— 404 — 



sicut una lntelligentia,quae, quia potest informare totam suam materiam, non habet plura 

 individua sub se; sed animae, ex eo quod possunt informare plura corpora numero diffe- 

 rentia, et esse per se generabiles et corruptibiles, possunt esse diversae, numero differen- 



Oh. 1-1 G verso tes, et ita ista habitudo erit: posse informare plures materias, quae habitudo non differt 

 ab anima, cum sit relatio quae non differt a fundamento in via praesertim Thomae. 

 Et ita animae per se ipsas realiter distinguuntur, et circumlocutive tamquam a signo 

 per istas habitudines. Sed dices propter quod est, quod non possunt informare mate- 

 rias specie diversas? Respondeo quod hoc est merito imperfectionis earum; ex hoc 

 enim quod sunt aptae informare corpus generabile propter sui potentialitatem, et idem 

 corpus non posset idem numero permanere sed tantum specie. Quod enim non potuit 

 perpetuari in individuo, saltem. in specie perpetuatur, secundo huius, commento 34.° 

 Ideo et animae quae habent informare ista corpora generabilia, erunt eiusdem speciei, solo 

 numero differentes; Intelligentiae autem quae, ex sui perfectione, possunt informare 

 totam materiam eiusdem speciei, ideo ipsae non differunt specie , et eorum materia 

 eadem numero semper durare potest; quare ulterius dico quod si Deus crearet duas 

 animas simul, quod puto possibile et verum, licet aliqui Thomistarum fuerint in op- 

 positum, qui Parisiis fuerunt condemnati, dico quod non differrent, ex eo quod possunt 

 duo corpora informare ex sua natura, et esse pars generabilis et corruptibilis, non 

 per diversas habitudines ad materiam. Sed dices: istud non videtur satisfacere Ari- 

 stoteli 12° Metaphysicorum. Dico quod bene sequitur quod si essenfc plures Dii, non 

 essent puri actus, quia non essent perfecti, ex hoc quod non possunt informare unam 

 materiam, nec etiam anima est purus actus, sed aliquod habet potentialitatis, nec 

 etiam Aristoteles voluit ibi quod Deus esset materialis, sed quod mundus esset ge- 

 nerabilis et corruptibilis. Et opinio Scoti (?) mihi in hoc non placet. 



Altera diffìcultas est quod, cum mundus sit aeternus, vel animae erunt infinitae 

 vel de corpore in corpus transibunt. In hoc variae sunt rationes. Quidam dixerunt 

 mundum esse aeternum, et quod animae actu sunt infinitae, et huius sententiae fuit 



Ch. 147 recto (fuerunt) Avicenna, Algazeles et Scotus dicentes non repugnare apud Delira dari infini- 

 tum, licet Aristoteles hoc negaret. 



Aliqui aliter dicunt quod in essentialiter ordinatis non datur infinitum, sed non 

 iuconvenit in accidentaliter ordinatis, animae non sunt accidentaliter ordinatae.' Et 

 quod istud infinitum non sit simpliciter infinitum, sed secundum quid, sicut totum 

 tempus (est) simpliciter, sed futurum est infinitum secundum quid a parte post, et prae- 

 teritum est infinitum a parte ante, ita animae a parte ante sunt infinitae , a parte 

 post etiam sunt infinitae, sed secundum quid. Ista ratio mihi non placet, quia da- 

 retur etiam infinitum in essentialiter ordinatis, quia numeri sunt essentialiter ordi- 

 nati. Istae autem animae sunt numeratae; est enim una, duae, tres et sic de singulis; 

 ergo si animae essent infinitae daretur in numeris processus in infinitum. Ad hoc 

 quidam dicunt quod bene esset multitudo infinita, sed numerus infinitus non; quia 

 numerus creatur ex divisione continui; non datur autem continuum infinitum, ex 

 primo Coeli, et 3° Physicorum, ergo nec datur numerus infinitus. Ponunt ergo isti 

 differentiam inter multitudinem et numerum, et multi tenent hanc responsionem, sed 

 nugae sunt, nec in isto est disputandum, quia ego non credo omnem numerum creari 

 ex divisione continui, imo numerus prior est continuo et ilio abstractior. Unde in 



