ab eo, posset tamen secundum eum dici quod immediate operatio intellectus dependet a 

 cogitativa; et cum dicitur: cogitativa non retinet species, ergo nec intellectus poterit eas 

 retinere cessante actuali intellectione, secundum Thomam esset negandum quod species 

 intelligibiles sint colligatae cum intentionibus imaginatis, quia dicit ipse quod anima 

 separata a corpore retinet habitus et species quas acquisivit in hoc mundo. Mihi tamen 

 videtur quod dictum Averrois sit magis sensatum, scilicet quod species intelligibiles sint 

 colligatae cum intentionibus imaginatis, quuin si non essent colligatae, cum species re- 

 manearit in intellectu, non deberemus unqufim oblivisci, quod non sequitur secundum 

 Averroem, et licet istud argumentum non demonstret quia posset dari aliqua responsio 

 appareus, est tamen multum probabile; et si dicatur quae ergo est virtus immediate 

 ministrans intellectui,vel dicatur ut dicit Joannes,vel aliter quod cogitativa sit immediate 

 serviens intellectuì; et cum dicitur species non remanetin cogitativa, dico, quoad con- 

 servali, species pendent ab imaginativa seu memorativa; quo vero ad produci pendent a 

 cogitativa, numquam enim intellectus posset intelligere aliquid quod sit in memorativa 

 Ch. 193 recto aut imaginativa, nisi cogitativa prius illud cogitaret, et iste modus posset teneri; sed 

 habet contra se instantiam, quia si species quae sunt in intellectu pendent a cogitativa 

 quoad produci, et non conservali, tunc non erit idem producens et conservans, quod vi- 

 detur inconveniens in istis operatioriibus intellectus; sed aliqui non habent hoc prò incon- 

 venienti sicut dant exemplum de sono producto in aure: qui sonus, etsi obiectum pro- 

 ducens talem sonum, non sit praesens, tamen per aliquod tempus durat in aure; si- 

 militer oculus qui diu versatus est in colore viridi, licet auferatur obiectum producens 

 talem speciem, tamen per aliquod tempus remanet species coloris viridis in oculo. Ecce 

 ergo qualiter non est inconveniens agens producens non esse conservans, quum talis 

 species conservatur in oculo, licet non sit agens eam producens. Si quis ergo (non) habet 

 hoc prò inconvenienti potest istum modum acceptare, possent et alii modi imaginari 

 de quibus non loquor ad praesens et sic finis tractatus de intellectu. 



Utrum in absentia sensibilis possit creavi sensalio. 



Quum dictum est quod hoc modo fit sensatio, scilicet quod sensibile imprimit 

 suum simulacrum in ipsum sensura, et quod sensatio nihil aliud est quam illud 

 simulacrum existens in potentia sensitiva debite et sufncienter dispositum per san- 

 guinem et per spiritus, cadit modo dubitatio an in absentia sensibilis possit creari 

 sensatio; et videtur quod non, quum Aristoteles, in textu commenti sexagesimi libri 

 secundi, dixit quod sensatio est alteratio et passio sensus a sensibili; ergo si non 

 adsit sensibile non alterabitur nec movebitur ab eo sensus, ergo non fiat sensatio 

 secundum Aristotelem, quare. Item secundum nos hoc videtur impossibile, quia sen- 

 satio non est aliud quam simulacrum; modo si non existet sensibile, non existet 

 eius simulacrum, ex quo tale a sensibili effective producitur; ergo implicatili- quod 

 sensibili non existente sit sensatio. Oppositum tenet Commentato!- in libello De somno 

 et vigilia et in libro de Golliget; unde, ut ipse ostendit, duobus modis accidit quod 

 Cb. 221 verso sensatio fiat sine sensibili. Unum modum ponit in libro De somno et vigilia et alium 

 modum in Coli. In libro De somno ponit quod in somno accidit quod sentiamus 

 sine sensibili, sicut quandoque infirmi sentiuiit dulcedinem vini, licet non biberint 



