— 517 — 



audire tibias sonantes est quia tu ne decipimur, et non vere audimus, quia in re 

 non est sonus tibiarum. Similiter dicimus quod remus videtur nobis fractus et non 

 dicimus quod est fractus, quia rei ventate non est fractus, et sic veruni est quod nihil 

 vere sentitur nisi illud sit existens praesens, et hoc forte volebat Gregorius in secundo 

 argumento. Ad aliud dicatis quod de olfactu loquitur, (de ea) quae est actio recta, 

 non autem de ea quae est actio reflexa, sicut ad praesens nos loquimur de sensatione. 



Utrum cogitativa denudet speciem substantiae a sensibilibus propriis et communibus. 



Dicebat Commentator quod cogitativa denudai speciem substantiae a sensibilibus 

 propriis et communibus. Circa hoc dubitatili - quia non videtur veruna; quia si cogi- 

 tativa denudaret speciem substantiae a sensibili communi et proprio, tunc cognosceret 

 speciem substantiae sine quantitate et loco, et similiter tempore, et tunc cogitativa 

 cognosceret universaliter, quia omnis virtus cognoscens aliquid abstractum a quan- 

 titate et loco cogaoscit universaliter, et sic esset intellectus. 



Item implicat quod recipiatur species substantiae sine quantitate, quum secun- 

 dum Commentatorem, primo Physicorum, quantitas est principium individuationis. Ke- 

 pugnat ergo quod una species sit in cogitativa sine quantitate. Secundum quod facit 

 difficultatem est quia omne receptum recipitur secundum naturam recipientis; sed 

 cogitativa est cum quantitate, cum sit virtus materialis et extensa; ergo species 

 substantiae recipietur in ea secundum quantitatem. Ad hanc dubitationém dari pos- 

 sunt duo responsiones; prima est, quod argumenta differunt; sed Commentator noluit 

 quod cogitativa denudet speciem substantiae ab omnibus scilicet sensibilibus commu- 

 nibus, quia de facto cognoscitur talis species cum quantitate, sed voluit Commentator 

 quod ab aliquibus sensibilibus communibus denudet speciem, scilicet a motu et a 

 numero. Sed haec responsio videtur extrartea, primo quod faciat Commentator intel- 

 lectum perfectum ; secundo, quia cum video album, video ipsum cum quantitate et 

 similiter cum figura, motu aut quiete, et cum numero, quia aut est unum aut plura; Ch. 224 recto 

 quare videtur quod illa expositio non sit conveniens. Ideo do aliam responsionem 

 concedendo quod cogitativa denudet speciem substantiae ab omnibus sensibilibus 

 communibus. Et tunc, ad primum dicatis quod licet cogitativa apprehendat speciem 

 substantiae sine quantitate et situ, non tainen sequitur quod cogitativa cognoscat 

 universaliter, quia illa intendo est una et singularis licet sit sine quantitate; quod 

 si quaeritur per quod talis species sit una, dico quod est una per se ipsam et 

 non per ipsam quantitatem; formae enim per se ipsas sunt unum et non per quan- 

 titatem, nec quantitas est causa distinctionis unius ab altera, sed formae ex se 

 ipsis distinguuntur et priores sunt quantitate; et sic ad primum prima responsio. Ad 

 secundum vero dicemus quod, licet species substantiae sit recepta in cogitativa per 

 modum quantitatis et extensionis, non tamen oportet quod extense, et per modum 

 quantitatis reput emus. Aliter possemus dicere, sicut Thomas et alii, quod omnes animae 

 animalium perfectorum sint indivisibiles, et dicunt ad illud argumentum quod flit 

 contra eos; omne receptum recipitur secundum naturam- recipientis, sed materia est 

 quanta et extensa, ergo anima quae in ea recipitur est extensa et di visibilis: dicunt 

 isti negando anteriorem illam, secundum quod sic absolute profertur, quia secundum 

 eos non oportet si aliquid recipiatur in materia extensa, ut illud receptum sit 



