— 520 — 



tactus, hoc potest iutelligi duobus modis: uno modo, quod sifc species tactus sic quod et 

 gustus percipiat qualitates tangibiles, et hoc modo est falsum quod gustus sit quidam 

 tactus, imo gustus et tactus sunt diversae potentiae diversa obiecta respicientes. Alio 

 modo potest intelligi quod gustus sit quidam tactus similitudinarie, et isto modo in 

 telligit Aristoteles cum dicit gustum esse quemdam tactum: similitudo autem est quia 

 sicut tactus non indiget medio extrinseco, ita gustus eo non indiget; ideo gustus, se- 

 cundum hoc, videtur esse quidam tactus; nihil aliud dicit Thomas. 



Ista responsio, licet sit conveniens, non tamen videtur ex toto satisfacere, quia 

 si ideo gustus dicitur quidam tactus quia, sicut tactus, non indiget medio extrinseco, 

 sed solo intrinseco, ita ut gustus ; pari ratione olfactus dici posset quidam visus, 

 quia, sicut visus eget medio extrinseco, ita olfactus: sed olfactus non dicendum qui- 

 dam visus ; nullibi enim hoc dixit Aristoteles, quare nec illa ratione assignata a 

 Thoma gustus deberet dici quidam tactus. 



Dices forte quod aeque bene olfactus potest dici quidam visus sicut gustus dicitur 

 quidam tactus, licet Aristoteles dixerit de gustu et non de olfactu; sed licet ita posset 

 dici, illa tamen responsio Thomae non quadrat responsioni quam dixit Aristoteles quod 

 ideo gustus est quidam tactus, quia gustus est quidam humor, et humor est quoddam 

 tangibile; et ita videtur velie Aristoteles quod ideo gustus est quidam tactus, quia 

 percipit humorem qui est quoddam tangibile, seu percepibile a sensu tactus. Unde, 

 ut dixit Commentator, impossibile (est) quod gustus percipiat saporem nisi prius percipiat 

 humorem, et ita non vult Aristoteles quod gustus dicatur quidam tactus ratione quam 

 adduxit Thomas, sed ratione quam adduximus nos. 

 Ch. 229 recto Sed tunc stat altera difficultas quia humor non est sensibile proprium sensus 



tactus, quia sensibile proprium est quod per se sentitur ab uno sensu tantum; sed humor 

 non solum a tactu percipitur sed etiam a gustu; quomodo ergo erit humor sensibile 

 proprium, quare. Nec nostra responsio videtur sufficiens. 



Ad hoc possent dari multae responsiones. Primo dicerem quod gustus non per- 

 cipit illuni humorem, sed cum gustus et tactus in lingua fundetur, in eodem nervo, 

 ille nervus est qui percipit illum humorem, non autem gustus. Unde gustus non posset 

 percipere saporem, nisi ille humifieret, nec ob hoc sequitur quod gustus percipiat talem 

 humiditatem. Non enim sequitur: hic sensus non potest percipere sapores nisi me- 

 diante humiditate, sicut non sequitur: visus non percipit' colores nisi habeat humidi- 

 tatem, nam si distillaretur illa humiditas ab oculo, non posset oculus percipere colores, 

 ergo visus percipit illam humiditatem, quare. 



Sed ista responsio non videtur consona verbis Commentatoris, quia Commentator non 

 dicit quod gustus non percipit sapores nisi humefiat, sed dicit nisi percipiat humorem, 

 et ita vult Commentator quod sicut gustus percipit sapores,'ita percipiat humorem. Ideo 

 posset aliter dici quod Commentator erravit, et fuit illius opinionis, vel et aliter susti - 

 nendo Commentatorem, gustus, in materia gustus, percipit illum humorem et non potest 

 gustus percipere sapores nisi illius materia scilicet nervus percipiat illum humorem. Ut 

 etiam aliter dicatis quod gustus in rei novitate (ventate?) percipit illum humorem, et sic 

 etiam percipit saporem, et non perciperet saporem nisi prius perciperet humorem. Et 

 cum dicitur quod tunc humor ille non esset sensibile proprium sensus tactus, conse- 

 quenter etc; cum autem dicitur quod sensibile proprium est quod ab uno solo sensu 



