— 525 — 



ad propositum argumenti, dicunt quod potentiae tactivae io specie sunt plures; in ge- 

 nere tamen proximo omnes sunt ut una potentia, quia omnes potentiae tactivae con- 

 veniunt in hoc, quod eodem modo immutantur ut dictum est. Quare. 



Licet in quarta responsione esset difficultas quam tetigi supra, dum legerem com- 

 mentum de lmmido, quum dicunt gustum percipere, ad hoc ut species saporis compre- 

 hendat; quia, ut supra diximus, non videtur possibile quod gustus percipiat humorem, 

 quia sensibile proprium est quod non contingit altero sensu sentiri; cum ergo humor 

 sit sensibile proprium sensus tactus, quomodo possibile erit talis humor a gustu per- 

 cipi? Sed de hoc satis dictum iam.... 



Veruna circa liane responsionem Thomae et Aegidii, insurgit multo maior difficultas; 

 quia, licet veruni sit quod, si tactus debeat percipere calidum, frigidum, hmnidum et sic- 

 cum, (debeat eadem fieri) licet hoc de sicco non appareat; non enim mihi videtur, nec ita 

 est quod si manus mea sentiat aliquid siccum ut manus mea fiat sicca; non tamen verum 

 est in qualitatibus sequentibus quatuor qualitates primas. Nec si tango aliquid leve, ma- Ch. 235 recto 

 nus mea fit levis, nec si durum dura, nec si molle mollis, nec si asperum aspera. Dice- 

 rem enim: hoc est extrema fatuitas; mihi videtur, quodratione continui (?),quia asperum 

 leve et aliae qualitates tangibiles sequentes primas qualitates non sunt qualitates activae, 

 sed bene eas sequuntur; ideo non oportet quod si tango aliquid grave quod illud tale indu- 

 cat gravitatem in manu mea, et sic de aliis et ita non videtur quod omnes potentiae tactivae 

 habeanteuradem modum immutandi ut dicit Thomas, quia ut diximus, licet duae potentiae 

 tactivae habeant eumdem modum immutandi, scilicet potentia perceptiva calidi et frigidi, 

 et potentia perceptiva numidi et sicci, licet de sicco non videatur verum; aliae tamen poten- 

 tiae habent modum immutandi. Ideo potentiae tactivae non possunt esse una potentia in 

 genere proximo si deberet siimi genus proximum ab ilio modo immutandi quem po- 

 suit Thomas in ipso tactu; quia, ut diximus, illud non potest esse unum genus pro- 

 ximum, cum non sit idem modus immutandi omnes potentias tactivas; ideo do aliam 

 responsionem. Sustinendo itaque opinionem Àristotelis et ceterorum peripateticorum 

 dicemus quod sumitur unitas in tactu penes unum genus proximum in quo omnes 

 qualitates tangibilium conveniuntin hoc ad quod sunt differentiae corporum generabilium 



et corruptibilium generabilia sunt ut dixit Aristoteles. Dicebat enim Philosophus quod 



obiecta sensus tactus sunt differentiae corporum generabilium et corruptibilium; hae au- 

 tem sunt caliditas, frigiditas, humiditas, et siccitas, asper, lene, grave, et leve. Non sic 

 autem est (de) quatuor obiectis aliorum sensuum. Nam non omne corpus generabile aut 

 corruptibile est album vel nigrum, similiter nec dulce vel amarum, sed bene omne tale 

 corpus aut calidum aut frigidum, aut humidum aut siccum. Et ideo secundum omne Ch.23o verso 

 genus proximum, quod est differentia corporum generabilium et corruptibilium, obiecta 

 sensus tactus sunt ut unum obiectum, et omnes potentiae tactivae sunt una potentia 

 in genere proximo, et sic sensus tactus est unus sensus, licet, secundum speciem, poten- 

 tiae tactivae sint plures et sic tactus fit sensus plures. 



Sed est adhuc difficultas , quum ratio Àristotelis, quae probat quod tactus sit 

 sensus pluralis, non videtur valere nec concludere quod intenditur. Arguebat enim sic 

 Aristoteles. Illa potentia sensitiva non est una quae percipit plures contrarietates, ergo 

 tactus non est una potentia sed plures. Modo obiiciendo quod ista ratio nulla sit, 

 quia eodem modo, arguo de sensu communi quia sensus communis percipit plures 



