— 372 — 



legentibus audiamus. At coquina illa quam cupio ita apte posita est, ut nihil neque aspectu 

 neque sono al . . . lesura sit. Eam bidellus per alium quemdam tenet in ipsa coquina cubitan- 

 tem, qui ut taceam quod nihil prorsus sua mansione utilis est scholis, certe aliquod aliae 

 camerae sunt ubi habitare possit, una quam ipse dedit sua auctoritate illi ipsi Stephano, 

 tres aliae quas habet dominus Franciscus a nemine impetratas, nisi forsitan post man- 

 datum domini nostri a reformatoribus. Tamen nolim nominari prò me dominum Franciscum, 

 cura sit praesertim auditor domini, vicecamerarius et si in domo sua habet plus camera- 

 rum quam ut habitandis eis sufficiat. Verum quia illae aliae suis contiguae sunt, fecit 

 omnes pervias. Sed eum omitto, mihi autem cum bidello res est, Stephani collusore adversus 

 me. Velina igitur, mi Joannes, ut eam coquinam mihi impetres sive jam impetratam tuearis 

 tantopere mihi oportunam immo adeo necessariam eo quidem (praesertim) quod ei appli- 

 citus est hortus qui ad me pertinebit, coquina obtenta, amenus et hilaris et in quo re- 

 creare oculos possim, in quo aliquando estivo tempore tu mecum cenitare possis. Mihi 

 crede, si haec optineo, non majora existimabo contulisse Virgilio Augustum quam Ni- 

 colaum papam mihi. Multa alia possem scribere, nisi longior esse nollem, quale est quod 

 Stephantw talem mihi reddidit cameram ut duobus diebns tres ducatos erogarem et plures 

 erogaturus sim, tum in struendis tectis atque in tum in fenestris hostiisque. 



V. 



Domine Joannes. Mitto ad te Jo. Tiburtem de quo tecum incepi agere, virum doc- 

 tissimum ac manu elegantissima, et in orthographia adeo egregium ut, cum a te discessum 

 est, neminem habeam, quem ei praeponam. Quid dicam de probitate acmoribus? re ipsa 

 expertus intelliges. Eum non misissem ad te sed deduxissem si per valefudinem licuisset. 

 Sed supervacaneum fuerit apud te, virum prudentissimum, meum de homine testimonium. 

 Fac in qualibet re hominis piaculum. Vale. 



VI. 



Mi Joannes. Audio quemdam Benedictum optulisse domino nostro per quemà&m car- 



dinalem opus adversum me compositu quod impugnarem, qui mavult Tar- 



quinium superbum fllium Prisci fuisse quam nepotem. Id ego opus quamvis ineruditum 



tum tr ac vix intellexi : ita occecat atque involvit quae a me in opere meo d:- 



cuntur. Huic homini nisi ad summum pontificem scripsisset non putassem per me me- 

 tipsum esse respondendum, adeo est sermone barbaro et ingenio perverso. Veruni quia 

 malo absolvere septimum Herodoti quam idiotae respondere, nolo te iterum videre hai.c 

 rem Laurentio tuo gloriae cessuram. Nam ipsum meum opus adeo accuratum est ut refelli 

 non possit. Et Dionysius Alicarnasseus, quem non videram, etiam confirmat opinionem 

 meam, ut miraculi loco possit putari acumen Laurentii tui, qui ea, quae nemo, viderit. 

 Nam Livium Florum, cum opus composui, in memoriam non habebam, qui Tarquinium 

 superbum piane ait nepotem Tarquinii fuisse non filium. Neque est quod hic nebulo ait 

 se magis credere Livio quam Floro. Quae ratio stulta est. Non enim inter Livium et Fio- 

 rum quaeritur tamquam inter diversos historicos, sed Florus Livii abbreviator magistro 

 suo in hoc non habuit fidem tamquam falsum sentientem. Verum de hoc latius in respoi:- 

 sione. Interim ne de causa mea male sentias hoc ad te mitto, quod si summo pontifici 

 voi s ostendere, tui arbitrii exit. Vellem et Dionysium quem ipse summus pontifex habet 

 mihi commodare, ut illius sumam testimonia. Tractabo hominem ut est. 



