— 237 — 



» modura sinuosa linea designatili;, ita ut ultra lucis tenebrarumque confinia com- 

 » plures veluti lucentes colles, liinc in partem obscuram, et contra tenebrosae veluti 

 » valles , inde lucentem partem exciirrunt. Quinimo et maculas nonnullas nigri- 

 » cantes, piane a reliqua parte obscura avulsas in illuminatae Lnnae parte depre- 

 » hendes , sed quod majorem affert admirationem, permultae apparent perlucidae 

 » cuspides aut quasi stellulae intra tenebrosam Lunae partem dispersae omnino ab 

 » illuminata plaga divisae et avulsae longoque spatio ab ea dissitae, quae paulatim, 

 » aliqua interjecta mora, magnitudine et lumine angentur, et post tres, aut quatuor 

 » pluresve horas, aliae citius aliae tardius reliquae parti lucidae conjunguntur. In- 

 » terim vero rursus aliae atque aliae similes lucidae cuspides aut stellae bine 

 » atque bine in tenebrosa parte emicant, crescuntque paulatim ut priore?, donec in 

 » ucam tandem et ipsae cum tota lucida parte superficiem coeant. 



» Prae caeteris vero minoribus bisce Lunae maculis et varietatibus maxime 

 » spectabiles sunt duae. Prima circa priorem Lunae quadraturam prope inferius 

 » cornu ingens illa quidem, et quae instar tenebricosi cujusdam sinus depressique 

 » byatus late luminosam ejus partem occupat , in cujus medio illustris quidam 

 » vertex omnino a reliqua luminosa parte avulsus, aliique deinde atque alii lucentes 

 » apices paulatim existere cernuntur, donec tandem in unum coeuntes, instar longi 

 » cujusdam promontori longe lateque protendantur. Quo etiam tempore in extremis 

 » lunae cornibus splendidi quidam apices seu potius globuli , et quasi lucentia 

 » Eosarii granula, partim inter se nonnihil dissita, partim veluti filo copulata cer- 

 » nuntur, simulque maxime circa cornu inferius plurimae maculae bullarum instar 

 » clarissime videntur , quibus pars illa faciei lunaris ad modum caudae pavonis 

 » quibusdam quasi oculis distinguitur ac variatur. 



» Altera vero Lunae varietas, non minus quam prior admiranda circa utramque 

 » quadraturam versus mediani ipsius faciem videndam se offert, reliquis et magni- 

 » tudine sua et figura perfecte rotunda spectabilior exbibetque quoad obumbrationem 

 » et illuminationem prospectum eundem quem in terrìs regio aliqua rotunda, altis- 

 » simis undique montibus a sole illuminatis conclusa exbiberet; non secus enim at- 

 » que si haec Lunae pars yallis foret aliqua profundior praealtis undique vallata 

 » jugis extremi ipsius termini prius quam partes mediae Solis radiis illustrantur. 



» Ex quibus omnibus prior ille Nuncius firmissimum asserebat duci argumen- 

 » tura, lunare corpus figura nequaquam perfecte spherica, sed aspera admodum inae- 

 » qualique superficie circumscribi ; praesertim eo quod dictae maculae partem quae 

 » solis locum respicit nigricantem habeant ex adverso a solis lucidioribus terminis 

 » quasi candentibus jugis coronentur. Quod si quis vestrum hujus aspectus causam 

 » densitatem raritatemque variam corporis lunaris, vel quid simile afferri posse putet, 

 » ego judicium meum non interpono, mihi enim utpote Nuncio, quae vidi et e coelo 

 » accepi de Lunae maculis narrasse sufficiat, vos de rerum consequentiis judicate; 

 » sed haec de Luna, ad stellas propero. 



» Asserebat prior Nuncius detectas, hoc instrumento, stellas fixas poene innu- 

 » meras ab hominum memoria nec visas nec cognitas : ita profecto est. A. nemo 

 » vestrum ambigat aut dubitet. Veteres stellas numerarunt mille vigiliti duas, 

 » visu notabiles , eo quod plures intueri aut numerare non essefc obvium, plures 



