D Ε HISTORIA Α QV Α Τ I L I V Μ ANIMALIVM. 15??. 



Η I S Τ Ο R I Α S Ε Χ Α C Ε S I Μ Α Q^VI Ν Τ Α 

 D Ε L Υ R Α 



Ν Ο Μ ? Ν , ! 



EPTVAGESIMVM noftrum pifccm , quem Ro 

 nuecommuni nomme(non fecusquam praxedentem ) pe/ce 

 Caponc, & propria nomenclatura pcf-efirca, vocant, Ligures 

 vero & Maffilienfes Malarmat appellant, Graxc ab Ariftotele Α 

 λν ^ , latinea Theodoro Lyram vocari arbitramur . Nani iicuti 

 a Inter pifces , qui ant attritu branchiarum (quas liorridmfculas ha- 

 bent) aut fuis interioribus ( qu£ circa ventrem contjnent) fonos 

 qiiofdfiftridoreii|ue mouent * cc propterea vocales eiTe exiftimantur; 



i Lib. ii.cap. 39. 

 1 Lib. μ. cap. n. 



Lyraab Ariftotele ( vt infralarius dicemus) mmtmeUim ; fichicnofter ofleis operculis 

 conte&ashabet branchias ; quibus dimotis, non minus quam Cuculus ftridulus cfl: ί 

 Adhocaccedit, quodcum Lyra piicis , vcl quia Lyra: inftar foiium rcddat, vcl quia 

 Lyrar fimilitudinem repra-ieiit.et, dici videatur; Ifte noiler vtraque ratione Lyra ceu 

 feri potefl . Ofleisenim branchiarum operculis fonorus eft ( vt diximus ) ac fuis cor- 

 £ Hift.iib.2.cap.i7. nibus, ita ad antiqua? Lirce aqcedit fimilitudiiicm . vt eam non inepte repra?fentet . 

 ά ch^JoU^H. Aduertendumque efl, κ/β^ορ ( mus b Anftoteles c Oppianus s d Galenus/ Srrabo, 

 f Lib. 7 ! foi.ip. 4 3. ^ Athenceus,£ Aclianus Pliniuique wntiomm fecernnt ) diuerlum pifcem effe a Lyra; 



vti rurfus, & explicatius in Cithari hiiloria, quam fecundo libro noftro habebis , de- 

 clarabimus . Nemo enim Citharu, ficuti Anilotcles Lyrani , vocalem fcclt; ipfeque 

 Ariftoteles fynonymis nominibus vti iniblens, vtriulquc mcmmit . Et Galenus Citha 

 rum Rhombo iimilem ftatuit ; cum hic nofter, quem Lyram cffe fatis periuafum cre 

 dimus ; a Rhombo plurimum diftet . Vnde Lyra? pifcis, hucufque non nili Ariftote- 

 lem, eumque femel tantum mcminiiTe reperimus . Et fi nos 11011 lateat, 111 dubium ver 

 ti poflc ( vtfequctc dicemus dcfcnptionc ) an Plinius etiam Lyra: meruionem fccerk. 



Ρ Ε S C R ϊ Ρ Τ I O, 



Septuageilmus noftcr Pifcis, quem ( vtdiximus ) Lyram eiTe credimus; caputha- 

 bet oiTeum , angulofutn aculeis & eminentijs plurimis afperum ; cuius anterior pars 

 induo ionga, lata, & rctufa cornua degenerat . Vnde cum Plinius, de Tciludini bus 



ageilS , inquiat 1 Troglciyt* coinigeras luhent , »f in iyra y dnnexh cornihus Idtis ; fi de lyra pifce , cuill?^ 



nuique alias meminit, intciligit ; hoc idc aileuerat . Quod fi non de piice , fcd dc mu- 

 fico inflrumcnto , eius intelligenda iint vcrba ; hunc faltcm pifcem noilrum ( vt qui 

 cornibus , non fecus quam ly ra muficum inftrumentum , munitus fit) η ο 11 tenicre 

 a nobis Lyram credi comprobatur . Sub quorum cornuum exortu os eft iatis am- 

 plum , rotiidum , & edentulum . Inferiori maxilla? cirri quidam brcues & cutacij ha?- 

 rcnt . Oculi magni iunt, fuperiore parte aculeis multis muniti . Branchias vtrinqtie 

 quaternas habct, quarum oiTea opercula, non foliim media fui parte , ionga & afpcra 

 offea cminentia armantur; fed ctiam pofteriore( marini Draconis inftar ) aculcis 

 muniuntur . Ad branchias, vtrinque pinnam vnam habct paruam & rubentem ; c 

 cuius regione , in ventrc etiam vtrinquc vna alia minor & minus rubra cxoritur . In- 

 ter quas carrilagiuei cirri non tcrni, vt in Cuculo ; fcd bini vtrinque pendcnt . Indop- 

 ib non vnica , fed dua' eriguntur pinn.a; ; quarum prior , minor eft δί brcuior , in lon 

 gaiquc admodum & rubentes fctas degei^crans ; poftcrior vcro, maior δί longior ; 

 a mcdio cnim dorfo ad caudam vfque deducitur ; neutra vllo munita eft aculeo ; fuh 



* Lib.9-cap.30, 



Β 



