HIPPOLYTVS SALVIANVS. 



HISTORIA SEPTVAGESIMA TERTIA. 

 DE GLANIDE 



1 Lib. p.Epi£epif 3. 



jN Ο Μ Β Ν · 



EPTVAGESIMVS paauuspifcis nofl:er,dPanno- 

 nibusHdrc^,vel(vt a teftatur Manardus , fi red^ , vt ipfemet 

 proteftatur , meminit) AccUa , a Germanis scWew , aut uuder , & 

 a Byzantinis Giagm appellatus ; a Graecis τλ«ν/ ? dicitur ; Latin^ 

 ver6 a Plinio ( quem folum veterum latinorum τλχνϊΜ memi 

 niiie fcimus) aliquando grarcam imitato nomeclaturam,vt b L ib. 9.^.43. 

 infra citabimus, b Glanis,& c GUnni ; aliquando vero(vtinfra c ν**·*- 

 etiam clare patebit ) sHhtm appellatur . Vcriim cum Σιλο'^ 05 grarcum & non latinum 

 nomen fit ; cumque Wt 0 "v ivW^oj diuerfus fit pifcis (vt manifeftiffim^ in hiitoria 

 noilratrigcilma monftrauimus ) non ibium Ariftotelis ταμι'μ pcrperam Silurum in 

 terprctatus eit Plinius ; fed Theodoro etiam Gaza? in Ariftotelis verfione, atqs ijs qui 



Pling error. 



»■ ib- λ. λ. ν » » — - — ■ — — — — - — y ~ - f Λ 



Theodori& in Paufaniam nuper latinum fecerunt , codem modo errandi occafionem dedit ; quado 

 SKpfa? eorum quifq5 ^w'^ haud redi Silurum interpretatur. Quinimo quod magis eft re- 

 preheniibile ; Piinius ipfc vti τλκνϊΜ modo Glanidcm,mod6 ver6Silurum vocat; 

 F ilcSiiurinomine aiiquandoiWcfla; aliquando vcro verumr/Aoufoir (vtineade trige- 

 fima monftrauimus hiftoria ) appellat . Quamobrem nos hunc pifcem noftrum ,que 

 graxorum τλΜΪΑχ cffe credimus, non Silurum ,fedpriorisplinian^ interprchtionis 

 inftar, Glanidem vcl Glanu, graxum vocabulum mutuati , perpctuo nuncupabimus . 

 Qu0dautemhicpifcisnoller griecorum rA«w> fitjprxtcr eapi , haud contemnedam 

 conie&uram, quam capcre poiTumus ex vulgari Byzantinorum nomenclatura, By~ 

 zantij enim,vtdiximus, eumvplgo GUgmm appcilant,quaii Glanum dicere velint ; 

 procedentc etiam hiftoria manifeftum fiet . Omnia nanque Glanidi a veteribus attri- 

 q buta , ci egrcgi^ refpondere monftrabuntur . Nec obijci debet , hunc glanidcm elTe 

 nonpoife,proptereaqu0dSturioni( quem nos in hiftoria trigeiima Silurum effe 

 comprobauimus ) iimilis non ilt; cum tamen Aelianus d yxm'M & Σ/λο'ν? ov fimiks faaat . 

 Nam ( vti eadcm trigeiima hifloria explicuimus) falio illam (cuius ipfe folus antiquo 

 ^mmeminit) yAwViog δί τιλουμν iimilitudmem confinxit Aelianus. 



^Lib. 



Χί · cap. 4y. 



Aelianus nota- 

 tur. 



PESCRIPTIO. 



Glani$Gaputhabetrptundum,&adreliqui corporis rationl mediocre ; in cuius 

 anteriorepartehaud extenta fcdrctufa&omniroftrocarete,tanquam impromptu 

 ps pofitum fft, magnum patulum vitulinooriiimillimum,&valde denticulatum; 

 Η vtraq? enim maxilla paruorum dentium fed acutoru & validorum ordinibus quam 

 plurimis armatur ; prseter quos innumeros denticulos maioribus etiam δί robuilio- 

 nbus muniuntur fauccs . Ex fuperiore maxilla dux rotunda^ atque logiffimar carnea^ 

 fiue membranaceie appendices enafcutur, cx inferiore verd quaternar multd mino- 

 res , vtrinque fcilicet bina? pendent . Oculi parui funt & rotundi . Et vt author eil Ari- c Hift.iib.2. ca P . X3 . 



ftoteles , c Branchiai hahet utrinque cpdtcrneu! , & duflices } nouijfima excepta ; δί prop^ eas binas pinnas 



vtrinquc fcili cet vnam ; atque binas alias, vtrinque etiam vnam , in medio (eri vetre . 

 In primo autem dorfo parua erigitur pinna ; poft quam alia vna multd magis angufta 

 in mcdio dorfo enata pcr dorfum reliquum ad caudam vfquc sequaliter dcducitur . 

 Et altera huic iigura & magnitudine ilmillima a podicc pcr imum ventrem ad vfque 



