DE HISTORIA AQV ATILI VM ANIMALIVM. 216 

 HISTORIA SEPTVAGESIMA SEPTIMA 

 D Ε C I Τ Ο. 



Ν Ο Μ Ε ν. 



I S C I S ttoftri oSogeiimi fecundi ,· qui Roma? Mejfore & «ρ© 

 ^rojp, inEtruria Gfcw^o,in Gallia cifalpina cmtcncA Boi,ctin 

 Gallia tranfalpina ctafcof vocatur; veterum nemo(quod fcia- 

 trms J prxtcr vnum Ariftotelem meminit. Ab eoenim ( vt in Α 

 impreiTis habctur codicibus) m'to?, vei (vt legiiTe videtur Theo 

 dorus quippc qui Cottum vertit ) κοττβί , vel ( vt in vctuiliili- 

 mo manuicripto cxcmplari uidimus appellatur .Quatn 



quidem poilremam lc&ionem ueriorcm putamus ; non ex eo solum , quod codicis Anftotelis Io 

 fitantiquiffimi& prarflatiffimi Vaticana? bjbliothecar;fed obidquoque ,qudd cum ^omgttut 



a Hift.lib. 4 .cap.g. AriftoteleS dicat, a Addo et:am pfcicHlot fluuiauki , quos νοιτονς uocant y qui fib faxis fiabklantnr ; α ττο 



7o ν kcitcv, id cft, a cubili , κόποι hi pifces vocari potuilTc vidcntur . Aducrtendum ta- 

 men, ncnominum decipiamurfimilirudine,apud Athenarum ri-V™ etiam pifcem 

 rcperiri ; qui quidcm Adienari φτος vtiab hoc noftro Anftotelis κο/τον diuerfus efie β 

 videtur; fic qui pifcis fit, haud facile efl; intelligere ; quando non folum ipfe dunta- 

 xat Athenarus mentionem cius fecit, fed neque etiam aliud, deeo teftatum reliquit , 

 L.b. 7 .ibL ΧΛ.Χ4- qu^m qudd * c r ^ w,© dtcatur. Quod vero odogeiimus nofter fccundus pifcis' 

 Anftotelis Citus fit; ex verbis cius clare fatis coiicj poteft . Nam cu ipfe pifces audire 

 ί Hift, iib. 4 .cap.g. declaras inquiat; c aMq etkm pfaculos fluutatUes , ctt&s nomine ( vel cottos vt vcrtit Thcodorus ) 

 ψι fub faxis ftabulantur ; capinntur enim a nonnullis faxo percuflb , fub quo latent ; protinus 

 tmmimdt exthrbantur , nt φι audiant & caput (Ircpitu tentctur ; hlC noiter paruUS cft & fluuiatilis; & 



fub faxis ftabulari , eifdeque pcrcutfls fugan&capi, magis quam quiuis alms Met 

 Hunc pmerea cum fluuiatilem Gobionem effe afleueret noiinulli; fi propterca quod 

 marino Gobioni iimillimus fit, fluuiatilem gobionem eum vocari poiTe et debere con q 

 tendant; non iblumidcislibenteraiTcntimus; iedeorum etiam laudamus diligenti- 

 am;quippequinouum& congruum ob iimilitudincm huic piia nomen impoiu- 

 erint. Animaducrtendum ramcn neminem vercrum tali nomine eumappellaffe. 

 Nam vti infuperiorediximushiftona, folus antiquorum Aufonius fluuiatilis gobio- 

 nis meminit , is que vt ibidem monftrauimus , almm ab hoc noflro piiccm fluuiati- 

 lem Gobioncm fecit. 



DESCRIPTIO. 



Citus marino gobioni paruo ( vt diximus ) admodum flmilis cft ; magno enim eil β 

 capitc ( vnde omnes fere cius vulgares nomcnclatura? orta? vidcntur) elata ccruice ; 

 oculiique cminentibus, δί iuriiim fpedantibus . Os habet Jatum & edentulum; bra- 

 chias vtnnq? quaternas ; δί binas vtnnqs pinnas , ad branchias duas ihis magnas,& 

 duasaliasminoresinventre. In cterio pr*fcrea alia? dua? criguntur; quarum prior 

 minoreil:, pofterior maior. Et poflremo imo etiamventri alia vna iingularis ab 

 anofubneditur. Caudain vnicam & rorundam pinnam degenerat. Lubricus eft 

 vt Gobius, fquamis tamcn tcnuibus contegitur. Ventnculuscftfatis amplus . Inte 

 ftinagyris plurimis reuoluuntur. Hepar paliet. Fcllis vcfica ex hepate pendcr. 

 Toauspjicisfigura teres eft, Dorfum ex cinereo nigricat, latera cineracea iunt , 



