263 



defendi potuerit, necesse erit speciem aliter appellare. Gri- 

 sebach (1. c. pg. 236) pæne idem censet, sed falso ut de 

 GandoUe (Prodr. III. pg. 273, tamen dubitans) et Berg (in 

 Linnæa vol. 27 pg. 194) MyrfAim sessllifloram Spreng, syno- 

 nymam esse dicit, quæ species enim eadem atque E. sessili- 

 flora M. Vahl est. 



E. sessiliflora M. Vahl. 



(Symbolæ III. p. 64). 

 Myrtus sessiliflora Spreng. (Syst. veget. 2, pg. 479) 

 certe cum E. sessiliflora M. Vahl synonyma est, quod e 

 diagnosi Sprengeiii et auctoribus ab eo nominatis eviden- 

 tissime apparet. Re vera Sprengel nihil aliud fecit nisi spe- 

 ciem Vahlianam ad genus Myrti referre et rectissime no- 

 men specificum Vahlii adoptavit pro nomine Willdenowii E. 

 lateriflorœ^ quod nomen hic auctor sine ullo jure pro no- 

 mine Vahlii defendere tentavit. Nomen E. lateriflorœ Willd. 

 ergo delendum est. 



E. Sinemariensis Aubl. 



(Guian I. pg. 501. tab. 198.) 

 Hab.: Dominica: „Bois piquet, local name"' (Ramage 1888, 

 West Ind. exploration committee). 



E. Sintenisii, nov. spec. Tab 7, G. et Fig. 3. 



E. foliis bre viter petiolatis obovatis vel ovalibus, basi 

 sæpe subcuneatis, apice obtusis vel rotundatis, glaberri- 

 mis, utraque pagina pæne concoloribus, margine subcras- 

 siore et subdilutiore, dichasiis unifloris in ilia parte ramo- 

 rum, cujus folia delapsa sunt, in capitula parva collectis, 

 floribus parvis glaberrimis. 



D e s c r i p t i o : Ra mi teretes glabri grisei internodiis 

 novellis sub foHis compressis. Folia opposita breviter 

 petiolata, petiolo semitereti superne plano-caniculato luar- 

 ginibus laminæ decurrentibus anguste alato (2 7^—3 

 longo) ; lamina chartaceo-coriacea glaberrima utraque pa- 

 gina pæne concolore obovata vel o val i, basi sæpe subcu- 

 neata, apice obtusa vel rotundata margine crassiore et 

 subdilutiore (18—41 longa, 11 — 23 lala), supra 



