A Contemporary Poem on the Translation 



Pompam precellit uolucrum turbamque ferarum 



Et uulgus nemorum gleba feracis humi. 

 Flauam terra crochum candentia lilia profert 



Liuentes uiolas purpureasque rosas. 

 Fontes et fluuios diues producit abyssus, 

 170 Pisces et uolucres Candida nutrit aqua. 

 Flores et fructus genialis parturit arbos, 



Herbas et segetes bumida gignit humus. 

 Est ibi copia roris et unde, floris et herbe, 



Eos tepet unda madet flos nitet berba uiret. 

 Tale creatoris matri natura creata 



Hospicium toto quesiit orbe diu. 

 (sic) Hie noua construitur operiosi cella laboris 



Egregie forme precipuique status. 

 Summa sed ima prius nunc altior inferiorque 

 180 Altior imperiis inferiorque loco. 



Stat quasi pene iacens, quanto tamen inferiore 



Statura tanto commodiore statu. 

 Hie opus extruitur de sub cuius pede viuus 



Fons emanat aque transgredientis aquas. 

 Scintilla leuior, cristallo clarior, auro 



Purior, ambrosia dulcior ille liquor. 

 Sic noua cella sedet nisi fluminis impetus urbem 



Letificat frugum copia uulgus alit. 

 Eegis silua domos prebet, florum decor egros 

 190 Alleuat, berbarum vis nocumenta premit. 

 Hue si uenisset expulsus de paradiso 



Exilium patrie preposuisset Adam. 

 Nux utrobique grauat siluas, odor afficit auras, 



Carmine ludit auis, flore superbit bumus. 

 Par bee nux buius nuois, boc odor buius odoris. 



Hec auis huius auis, bee bumus buius bumi. 

 Esto quod ille decor exuberet amplius iste 



Sentitur melius res babitudo probat. 

 Ees babitudo probat quanto uicinior ergo 

 200 Exilio tanto gratior iste locus. 



