4 



Davalliam proximam nominavit. Qua ex re patet 

 patriam prius dubiam insulam Ceylanicam esse. Sy- 

 nonvma hujus speciei sunt: Davallia majuscula 

 Lowe ferns VIII, T. 33.— Microlepia Moore Ind. 

 297. — Davallia proxima Thwait. Ceyl. pl. p. 438. 



Tallia ^ h 6 w Ii tesii "ßa'ker in Hook.' Syn. fil. p. 99. 



Cl.Koch, 0. nutantis et chloranthi aCl.Sau- 

 ter, de flora Austriae phanerogama et cryptogama 



racteres maxima pro parte solita perspicuitate tan 

 primariam, a Bouche detectam et a Kunth bene in- 



(M. Kuhn.) 



AlilSjMA CANALICULATUM A. Br. et 

 Bouche in ind. sem. h. Ber. anni 1862 et sequent. 



dicatam, staminum scilicet superficioi internae cristam 

 in dentem acutum superne desinentem, neglexerit, 

 quam vero Cl. Weiss, Norimbergensis, qui Kochii 

 hortum siccum emerat , in Bonplandia 1856, p. 178 



^knlrLngm'enda jam^nte^xe^ 



europad et americani (A. trivialis et parvfflori 

 Pursh ) comparatis plantam Japonicam quoque pro 



vulgari aeque ac in AI. arcuato Michalet, quod sine 

 dubio e loci conditione originem ducit, carpidia vide- 



specta dubitari vix potuerit. In diagnosibus 0. nu- 

 tantis et chloranthi aKoch datis discrimen 

 e pedicelli longitudine petitum solummodo rejicien- 

 dum, quem in 0. chlorantho semper ovarium ae- 



gitudo et proportio, antheris comparatis, minus con- 



inae carina \ ix aut non prominente, immo in nonnullis 



oblitterata. 8pecin^ina; «merfcan* partim cum euro- 

 paeis congruunt, partim (varietatis parviflorae)in 

 onuul.us carpidiis carina media profundius sita, latera- 

 libus validioribus superata gaudent. In planta horti 





ustiores et magis acuti quam in 0. nutante, cujus 



aro observantur anguli tanturn parum supra dentis 

 ntheriferi basin prominuli. Cujus notae, a Link 

 liisque^ magni ^aesUmatae variabilitate Myogali ge- 



Berolinensis c scmi. 1 < Ja; niri, anno 1861 enata 

 carpidia omnia dorso sulco mediano profundo et an- 

 gusto exarata sunt, carina media omnino nulla, aut 

 vix distincta in fundo sulci occulta. Sed in Japonia 

 ipsa transitus ad formam vulgarem non deest, ut spe- 

 cimina herbaiii regii a cl. Wichura prope Joku- 





ithyn. II, p. 390 (1844) quocum Myogalum Thir- 

 ceanum C. Koch (Linnaea XIX, p. 11 (1847) ab 

 uctore ipso conjungitur, staminibus breviorü.us cden- 

 ulis praedito prorsus infringitur ; ut Cl. Grisebach 1. c 



Petala in planta Japonica culta calyce breviora, 

 suborbicularia, albida, marcescentia roseola. Carpidia 

 14-16, 2j mm - longa»! »Iyi»»/pa«lte.<«iinus profunde in- 



laTe °l.Sata. °(™ BrT ^ * F ° U& 



ORMITHUGALlim boucheanum 



(Kth.) Aschs. 





ucide exposuit. Quare planta nostra prioritatis lege 

 Ornithogalum Boucheanum (Kth.) Aschs. salu- 

 anda est, quod Cl. Kerner (Oestr. bot. Zeitschr. 1866, 

 .331) confirmavit. Myogalorum icones Reichen- 

 achianae minime bonae, et plantis recognoscendis vix 

 lonrac. IMantac nostrius patriam ignorabamus. donec in 

 Vluseo Caesareo Vindobonensi exemplum a Cl. Bour- 

 reau in Lyciae monte Elmalu lectum, aCl. Boissier 

 ru M \ . _a.i < Boucheano recoirnitum vidcrimus : ncque 

 ). nutuns ullihi vere indiirminm hii<>usmif> novimUS. 



MyTgllnm B^okaM^m**^ enum. IV, p. 348 



Ornithogalum chloranthum Sauter in Koch Ta- 

 schenbuch d. deutschen u. schweizer Flora p. 508 

 (1844) et in s.vr,,.^. .1 g.-rm. ed. II (lat.), p. 822 

 (e planta Cl. Sauter accepta !). 



Albucea chlorantha Rchb. ic. fl. germ. X, p. 17 

 n. 1032 (e plantis Brittingeri et Sauteri laudatis). 



Planta a Cl. Kunth 1. c. secundum Cl. C. P. 



botanophilis hucusque sub nomine Sauteriano, biennio 

 post Kundin descnpuoiicm edito, solummodo innotuit. 

 Cl. C. D. Bouche. hujus h.nti inspector, vere 1866 

 certiores nos fecit, plantam patris nomine nobilitatam 



Utraque species in hortis, vincis , rarius in agris, an- 

 tiquitus pro ornamento plantata. M'inper in locis cul- 

 tis vel ex iis aufuga observatur, 0. Boucheanum 



fx.-mpli.s m<p,-ctis v,l t.'.tibus Ii,!,' .i'i^i, Parfhrno- 

 poli (Engel! Banse!), Berolini (C. D. Bouche!!) 

 Erancofurti ad Vindrum (Weiland!), Zullichaviae 

 (Riese!), Vratislaviae (v. Uechtritzü) , Norimber- 

 gae (Weiss), Brixenti (Hoffmann, Schmuck) 

 et Meraniae (Tappeiner, Bamberger!) in Tiroli 

 Stiriae in Austria superiore (Sauter! Brittinger!) 

 Vindobonae (Ortmann, Kerner, Neilreich!) 

 Neapoli Vindobenensi (Sonklar!), Posonii (Schnel- 

 ler!), Budae et Pestini (Kern er); in Banatu Te- 

 mcsiensi (Wolfner) plantam nostram cresere nobis 



Budae, Cl. Kerner (i.e. p.206) teste, 

 fruetiis perficiat . cu jus sterilitatis singula 



occurrente, confusam fuisse facili n-»o»i<. nobis pe,- suspi.ari vix licet : certe vcn. opinio Korneriana, O. 

 suasum est. Plantarn nostram cum descriptione 0. I Boucheanum O. nutantis esse formam andro- 

 chloranthi Kochiana comparatam, cum specie Sau- dynamam, rejiciendn. 



