— 218 — 



Me ut romanae linguae, cuius quanquam aliquanto variàtus usus tamen adhuc nobis vobiscum com- 

 munis permansit, cultorem, et litterarum medii quqd dicunt aevi indagatorein , in quo inter Gallos 

 et Italos homines tam frequens tamque felix commercium viguit, me ut Italiae veteris admiratorem 

 et novae liberaeque Italiae aniicum, sumraopere delectare debuit liaec vestra benignitas. Scio enim 

 quem inter ceteros Italiae doctorum coetus locum teneat Academia vestra , et quantum ille laudem 

 prorneruisse judicatur, quem sibi sodalem cooptavit. Illis quae Academia edit voluminibus libenter 

 aliquid me collaturum esse ne dubites, si modo in mentem quid succurrat , quod neque Academia 

 indignum et aliqua parte ad res Italicas pertinere videatur. Unde pene fit, ut me pigeat jam prelo 

 subjecisse commentariolum, quod mox publici juris factum vobiscum communicabo , de romana illa 

 pulcherrima fabula scriptum, qua narratur Trojani anima precibus Gregorii papae ab aeternis suppli- 

 ciis liberata fuisse. Similis tamen argumenti unum vel alterum opusculum eximio vestro judicio , si 

 placet, aliquando submittere praesumam. Ceterum liceat mihi vestros Adjutores ab Actis monere, — 

 quorum alterum milii bene notum, V. CI. Blasernam, iterum atque iterum saluto, — volumina Actuum 

 Academicorum, quorum in tua epistola fit mentio, neutiquam ad me pervenisse. Sodalium quoque, tam 

 ordinariorum quam auxiliarium, indiculum me libentissime babiturum sciant. Te antem , huic scripto 

 nnem faciens, impense rogo, Vir illustrissime, ut meo nomine maximas grates Academiae persolvas, me- 

 que fidum et prò meafacultate utilem quum Academiae universae tum unicuique sodali fore spondeas. 

 Dabam Lutetiae Parisiorum, prid. Kal. Jul. a. U. C. II. MDCXXXII. 



Clarissimo viro QUINTINO SELLAE, Eegiae Lynceorum Academiae Principi 



ADULPHUS FtìANCK. 



Illustrissime Praeses, 



Maxima laetitia atque sincerissima commotus sum gratitudine, quando pervenere literae, quibus 

 mihi nunciasti me Lynceorum Academiae illustrissimae antiquissimaeque inter sodales auxiliares ex- 

 teros, disciplinis moralibus, hìstoricis et philologicis adscriptos, receptum esse. 



Una cum iiteris, insignenti illum mihi conf'erentibus honorem, advenerunt etiam doctissimae tuae 

 Societatis tessera scripta atque ejusdem normas legesque continens libellus , ut statini ipsis novae 

 meae dignitatis fructibus uti possim. 



In humanarum literarum historia Lynceorum Academia tantum explet locum, ut omni viro vere 

 erudito venerationem imponat. Quamobrem quantum mihi concessum esse honorem tali catervae ad- 

 numerato, hoc verbis exprimere nequeam. Majus sane honori ilio jamjam maximo addit pretium, 

 quod a te, illustrissime Domine praeses, et a collegis una cum te signantibus epistolam , de Acade- 

 miae voto informatus fuerim. 



Promotis provinciae suae finibus creataque nova historiarum literarumque humaniorum classe, 

 Academia Lynceorum, quod Italiani attinet, eumdem nacta est gradum, quem apud nos Institutum Gal- 

 licum attigit, nempe universaruin scientiarumencj'clopaediam viventem. Qua ratione duae doctae Socie- 

 tates perinde ac sorores duas invicem se intueri debebunt. Quod memetipsum pertinet, nunquam defi- 

 ciente diligentia, hoc exigere studebo opus, ut sodalibus utriusque nationis eumdem animum communicem. 



Benevolens accipe, illustrissimae tuae Societatis nomine utquoque tuo proprio, hoc devotiouis 

 meae immutabilisque gratitudinis testimonium. 



Dabam Lutetiae Parisiorum die VI Kal. Jul. MDCCCLXXVIII. 



QVINTINO SELLA Lynceorum Principi Franciscvs Bvechelee S. P. D. 

 Nudius tertius accepi tesseram nomine Tuo signatam litterasque humanitatis et benevolentiae 

 plenas quibus a Eegia Lynceorum Academia cooptatum me in sodales auxiliares exteros nuntiasti. 

 Singulari voluptate ac laetitia adfectus sum, quod haec societas splendida fama atque auctoritate non 

 minus quam antiquitate praestans eo me honore ac titulo ornavit, quo etsi vehementer dubito num 

 sim dignus merendo, meritorum tamen praemium nullum reddi posse scio viris litteratis maius aut 

 optatius. Pro tanto igitur munere cum gratias nunc Tibi ceterisque Lynceis ago quantas maximas 

 dicere possum, tum in futurum adsidua opera me elaboraturum polliceor ut ne indigno nomini illud 

 beneficium contulisse videamini, et ut promptissimus semper ero ad opera studiaque Vestra prò parte 

 adiuvanda, ita siquid scripsero quod Lynceis non sit dedecori, lubenter mittam tradamque ut in socie- 

 tal is nostrae voluminibus edatur. Interim vale mihique ut coepisti favere perge- 

 Dabam Bonnae postridie kalendas Iulias anni MDCCCLXXVIII. 



