SONNET 

 tot den Auteur. 



Et rnenfchehjck vernuft > door liefden acnghedreren ] 

 Enfpaert gheen moeyrofc vlijt , wanneer 'tiïch gaet begevea 

 Om eenigh dienftbaer werck te brenghen aen den dagh , 

 Dat gans van t' licht berooft , noch in het duyftcr Ugh* 

 Veel met hun cloeck verftandt gaen door de woleken ;dringhcn , 

 Doorfoecken t'blauw ghe welft , en vinden wonder dinghen, 

 Die vremt en feldfaem fijn : hetwelck nochtans ghemeeu 

 Is aen de Ster , om dat fy naerder is : maer neen , 

 Dees Ster met al haer cracht die fietmen nederdalen 

 Ontrent een waeter-BEECK , daer fchiet fy eerft haer ftralen, 

 En vvildt vereenight fijn niet in dien grooten ftreeck 

 Daer Son en Maen op heerfcht maer in een claere Beeck 

 Daer foeckt fy haere plaets , daer fteldt fy haer tot fchijnen, 

 En doet de duyfternis van haeren cant verdwijnen : 

 Daer fchiet fy ftrael op ftrael door menich edel plant, 

 Die aen het water groyt , en op het dorre zant- 

 Ginfch fchijnt fy door het bofch , beftraelt foo bergh en dallen 

 Maer al daer Fungi ftaen , licht fy noch t'meeft van aüen: 



Daer heeft fy meeft haer kracht , daer fchiet s een ftrael opuyt 5 

 En toont ons door haer licht de kracht van t'ghiftigh cruyc, 

 Al wat van dit ghcwafch op aerden wordt ghevonden , 

 Aen boom , aen hegh en haegh, opdroogh en natte gronden, 

 Van t*meefte tot het minfi , en wijlt foo t'quaet als tgoet , 

 Wat nut is tot ghebruyck , en welck men Iaeten moet: 

 Waer door de faem haer glans van d'aerde op lal haelen, 

 En draeghen tot een pronck weer in des hemelfch faelen , 

 En blafen over al : Dees Ster hier voortijts weeck 

 Om op der aerd te fijn een rechte Sterrebeeck. 



a. vm ffcftafxuu 



