De deughcenondeaght fpelthaerroün dit gewoel : 



Tverltant fïtftil enfietopeenen P&ddc-floelz 



Fn merckt , hoe alles wordt in eygendom gedreven; 



Want nu Van Ster-beeck heeft dit heel bedrijfgefchreven, 



Soo vindt den fmaeck alleen hier in niet zijn vermaeck, 



Maer felfs't verftandt crijght ftof, en treft den mecften fmaeck. 



Het fpeurt hier , hce defon fijn minne vlam laet daelen 



Opd aerd' , en fcmt fijn vier door pijlen van fijn ftraelen 



In een verliefde cley , oft fuyght een vriendeHjck nat 



Vyt een geftreelden clomp , tot dat fijn liefde vat , 



En in een duyft'ren nacht van mift den dauw laet vlieten, 



Om in denlchoot van d aerd onfighbaer faet te fchieten ; 



Waer toe hy het gevvelt van al de Sterken leent , 



Dat figh op fijn beroep als in een Beeck vereent, 



En laet langhs vvolck op vvolck fijn toghten neder vloyen, 



En doet in \ aertfche veldteen nieuwen hemel groyen^ 



Want daer de ion dus heeft haer mengelingh gedaen , 



Daer vintmen inden dagh de C amper noelien ftaen , 



Die in het Eycken wout gehjekdefterren pronckenr 



Is 't vreemt < ó neen. Men fiet den menfeh in ijver voncken , 



Omuyczijn faet een'menfch te teelen ghelijck hy : 



Den hemel fucht foo wel om fijns gbeiijck , als wy , 



En tracht door fulcken drtft d'invloeyingh van fijn fterren M»* 



Met fijnen heeten geeft foo hefcigh te verwerren , 



Dathy, als d'aerde door fijn vier befvvangert wordt, 



D'invlooyingen gc\\]ck ecriSterren-lfeeck neerftort : 



En daer de fterren figh met 't zaet der aerde menghen , 



Weet d'hemel fèlfs uyt d'aerd'een'hemel voorts te brenghen. 



De C&rnpcrnoelicn , de bloemen , *t loof , en cruy t , 



Bewijfcn in hun beidt hoe vaft des'teden fluy t : 



Want dat zijn anders niet dan fterren vander aerde , 



En kinderen van't bedt , daer aerd'en hemel paerde : 



Oft dnnckt het u te grof, dat d*bemel fijns gelijck 



Sou willen bootten in een klomp van kley ott llijck, 



Soo ftiert's naghts't ooghom hoogh, dogh met een wijs gewemel , 



En fchat de fterren daer voor Voemen vandeu hemel, 



Soo blijft Pythagoras * in tij n gevoelen ftaen, 



