S B N D • BRIEVEN. 



41 



ÜLtc geen gront kan werpen 5 want doer het water op 

 de gront zoo een groot gewelt , als op de voorgaande 

 diepte is gefey t , endewyl wy (lellen dat op andere plaat- 

 fen de Zee wel agt maal dieper is, zoo fal de gront van 

 200 een Zee wel agt maal zoo veel laft lyden. 



Waar uyt wy dan een befluyt konnen maken , dat 

 feker gewigt, al was het van loot, op de gront van zoo 

 een diepte niet en kan finken , niet alleen om de groote 

 parfwge, die het loot geniet; maar het water parft: nog 

 meer op het lange touw, dat veel grooterlighaamuyt- 

 maakt , als het loot is , en welk touw maar een wey nig 

 fwaarder is, dan het water, en dus het loot belet om te 

 finken ; en ten derden moeten wy vafl: {lellen , dat de 

 Zee in dengrootcn Oceaan noyt flilflaat, fchoonmen 

 geen ftroom in den felven gewaar werd : waar door dan 

 het loot in de Zee geworpen fynde, fchoon het fchynt regt 

 na de gront te gaan , zoo fal het door den ftroom weg 

 dry ven van die geene die het loot werpt ; ende de iyn een 

 bogt krygen, die van feconde totfeconde fal toenemen : 

 ende dus fal het loot niet op den gront konnen finken. 



Het Humor Criflallyn was zoo tegen het Hoorn-vlies 

 geplaatft , dat het felve aldaar een kleyne klootze bult 

 hadde; dat my vreemt voor quam , als hebbende fulks 

 in Dieren nog VifTèn vernomen. 



Ik fnede het Hoorn-vlies ter groote van ruym een 

 duym diameters van het oog , ende dat voor een 

 gedeelte latende droogen , fnede ik het felve met een 

 lchuynze fnede aan {tukken ; op dat ik des te beter 

 zoude ontdekken , hoe veel Vliefen het wel dik op den 

 anderen was leggende, die het Hoorn- vlies waren uyt- 

 makende, en die ik ten minden wel r6. a 18. bevont. 



F On- 



