ix ANTONÏ van LEEUWENHOEKS 



fibertjens in 't groot worden van de Schepfelen , niet in 

 getal , maar alleen in groote toenemen ; ende hoe kleyn 

 de Schepfelen fyn, dat haar getal van fibertjens nieten 

 vermeerdert. En waarom mogen wy niet verder gaan , 

 en in gedagten neemen , dat de visfibertjens met hare 

 omwonden membraantjens al in gefehapen fyn in het 

 Diertje van het Mannelyk zaat van een Vis ; want is 

 het daar niet in , hoe kan 't daar uyt komen ? 



Vorders hebbe ik waargenomen, dat de visfibertjens 

 van de verhaalde Baarfen zoo wel omwonden lagen 

 van membraantjens , als ik van de andere Viiïèn hebbe 

 gefey t : waar toe myn oogwit ftrekte. 



Aan dele gefeyde waarnemingen hebbe ik meer tyd 

 befteet als veele zulten gelooven ; dog ik heb ze met 

 genoegen gedaan , en geen agt gegeven op die geene 

 die tot my zeggen , waarom zoo veel moeyte gedaan , 

 en wat nut doet het ; dog ik fchryf niet voor fulke, 

 cn alleen voor de Wysgeerige. Ik blyf na veel agtin- 

 ge en yver, enz. 



ANTONÏ van LEEUWENHOEK, 



III. BRIEF, 



