t4 ANTONI van LEEUWENHOEKS 



waren inkrimpende : daar in tegendeel , wanneer der eero 

 mufcul van 't hooft tot de ftaaart was , zoodanige muf- 

 cul langfaam fonde inkrimpen, in vergelykinge van de 

 korte mufculen. 



Defe vaardige beweginge aan de Kabbeljauw , ende 

 veel andere VuTen r is ontrent de ftaart feer noodig, 

 om datze haar Aes in 't opvangen van andere VuTen 

 moeten bekomen : diczc dan ook niet na de Maag 

 fenden . ais met het hooft inwaarts. 



Defe gefeyde itarke membranen , die tuffen de vis- 

 mufculen leggen, blyven, fchoon de VuTen tweemaal 

 vier-en-twintig uuren fyn doot geweefl , ende ook wan- 

 neer de VifTen fyn ingezouten , haar ftarkte behouden. 

 Maar wanneer men de Kabbeljauw kookt, zoo werden 

 de membranen zoodanig ontdaan, dat men defelve niet 

 ontdekt /ende dat de vis-mufculen van de membranen 

 gefcheyden werden : zoo dat men dan van een goede Vis 

 feyt [ fy fchilfert van een , en ze is feer fmakelyk. 



Ik hebbe weder de visdeelen , anders gefeyt de vis- 

 mufculen, van een gefcheyden, ende defelve voor myn 

 gefigt door het Vergroot-glas geftelt ; omme , was het 

 mogelyk, de membrane, waar in yder Walvis fibertje 

 omwonden leyt , mede in de Kabbeljauwsdeelen te ont- 

 dekken : in welk doen ik gefien hebbe , dat na myn 

 oog af te meten , eenige van de visfibertjens , van een 

 groote Kabbeljauw , wel agtmaal dikker fyn , dan de 

 vlees fibertjens van een Walvis. 



Defe visfibertjens in de Kabbeljauw fyn feer ver- 

 fchillende in dikte ; zoo dat men met een opflag wel 

 twintig visfibertjens fiet , die alle verfchillende fyn in 

 dikte. 



