Op de 



B R I E V E N 



Van den Zeer- geleerden HeïJ^E 



ANTONI van LEEUWENHOEK» 



Lidt der Kouinklyke Maatfchappy van honden j 



Uitgegeven in het 86. jaar zyns ouderdoms. 



— — nee tarda feneótus 

 Debilitat vim animi , mutatque vigorem : 



V'trgtlïus. 



ALs de bloemtjes open luiken; 

 Gras en klaver groeit op't landt j 

 Als wy roozegeuren ruiken 



Is de meimaandc voor de handt i 

 Als de boonien vruchten draagen 



Is het zomer: maar wanneer 

 'tGroen verwelkt , door onw cervlaageiu 



Vindt men bloem noch vruchten meer: 

 Nimmer gaf de winter roozen, 



Vruchten , koel van morgendouw ; 

 Als't geboomte, ftyf bevroozen, 



Bleek befturven, beeft van kouw. 

 Maar ik zrL een wonder wyzen. 



'k "Weet een hof die altydt bloeit , 

 Daar ge bloem en vrucht zult pryzen 



In den wintertydr gegroeit, 

 Hier in deeze letterdreeven, 



Die de groote LEEUWENHOEK , 

 In den winter van zyn leven 



Plantte in een naaukeurjg boek. 

 Zagt, myn Zangnimf, wil bedaaren! 



't Is geen winter in't vernuft, 

 Dat, na vyf en tachtig jaaren, 

 Altydt arbeidt onverfuft, 



#* Hos 



