ï34 ANTONI van LEEUWENHOEKS 



XV. BRIEF. 



Het is altyd niet waar dat de vleeidcelen in een kleynDienje 

 in dunte toeneemen cn eyndigen aan den Trekker. In te- 

 gendeel zyn de meefle vleefchfibertjes , zoo dik als ze zyn , 

 vereenigt met de Trekkers , Vliezen , en B loet -vat en. De 

 acht erft e Poot en van een Muys onderzocht. In eenige dee- 

 len van de Poot , waar aan men met het bloote oog geene 

 vlecfchdeelen konde bekennen , t waalf Trekkers ontdekt. 

 Die Trekkers aan weerszyde bezet met vlee f ch fiber tj en s • 

 die ook zeer ordent lyk ge fc hikt lagen. Befchryving van die 

 ordentlyke fchikkinge der vleefchfibertjes , Het geweld, 

 H welke by voorb. aan de bovenfle der gemelde Trekkers 

 word aanzedaan ? dat word ook aangedaan aan de fes on- 

 derfie : en hoedaenig ? De Trekkers uyt de achtervoet van een 

 Muys zyn dunder dan een hair van onS hooft. Zy hadden 

 evenwel hunne omwentelende inkrimpingen. De vleefch- 

 fibertjes % aan die Trekkers vafi , zyn aan de andere kant 

 cok gehecht aan andere Trekkers. Gedagten van den Au- 

 teur over het vafthechten van de bovenfle Trekkers aan 

 Andere kleyndere Trekkers. De mufeul van een Muys in 't 

 midden doorf needen , om de eynden van den groot en Trek- 

 ker te ontdekken. By die gelegendhen een groot e Membraan 

 doorfneden, uyt dewelke veele membraantjes voort quamen. 

 De Trekkers en de vleefchfibertjes gelyk gefir meert. De 

 vleefchfibertjes zyn in een zekeren zin ook Trekkers. IV aar 

 dat de' Trekkers hun eynde hebben. De grootevleefch-mufcul 

 vergeleken by de ftam van eenen Boom , die zich in ver- 

 fcheyde tikken uytfpreydt : maar daar de takken hun eynde 



hebben , 



