?z7o ANTONI van LEEUWENHOEKS 



Dit hebbe ik vervolgt: en ikhebbeeen van de grots- 

 te vaatjens, welkers holligheyt in fig: x. met T. wert 

 aangewefen, niet alleen my klaar voor de oogen ge- 

 Helt; maar felfs ontdekt, dat foodanig vat ten min- 

 ften uy t vyf byfondere vaatjens was beftaande ; die 

 nevens den anderen waren leggende, een yder haare 

 byfondere omwentelinge hadden ; ais hier fig: 6. met 

 OP. wert aangewefen : ende een van die vaatjens, 

 die ik ontdaan hadde, wert in de gefeyde figuur met 

 PQ, aangewefen. Defe omwentelinge kan ik niet be- 

 ter vergelyken, als by een koperdraatje , dat men 

 feer digt by een , om een dun houtje wint : en welke 

 ifig: ik veel maaien in 't hout hebbe gefien, Maar om dat 

 .ik lag dat ze als afgebrooken waren , en als in de ronte 

 geen kringen waren uytmakende, hebbe ik geen be- 

 fluyt konnen maken. Dog nu op nieuw befchouwen* 

 de verfcheyde houten , die in haar lengre fyn door- 

 iheden , fag ik leer naakt, dat de groöte vaten met 

 het maakfel in fig: 6. door OP. aangewefen, overeen 

 quamen. Ja dat nog verder gaat, ik haddehetStroo 

 voor het Vergroot-glas ftaan; daar inne ik een van de 

 grootüe vaten , die in het Stroo fyn, ende de welke met 

 kleynder vaatjens omvangen fyn , foodanig van maak- 

 fel heb gefien , als in fig: 6. met O-P. wert aangewefen. 



Als wy nu oniè gedagten laten gaan op de omwen- 

 telinge der deeltjens , waar uyt die vaatjens fynte famen 

 geitel t , foo konnen wy, onder het wel nemen, geen 

 beter toeftel in onfe herfenen vormen, om het fap in 

 delelve vaatjens door de omwentelende deeltjens op- 

 waarts te voeren : te meer als wy vaftftellen , dat de 

 ■omwentelende deelen een ingelchapenheyt hebben , 

 ^ernme fappen als in de vaatjens te itooten. Nu 



