SBNV-BRTE V F N. 3l3 



welke laatfte fenuwen ik ook vervolgt hebbe tot in't 

 vlees. En ik kan niet méér leggen , dan ik alreeds 

 hebbe gedaan ; als dat ik in myne befchouwinge on- 

 trent de openheden van de feer kleyne vaatjens , de- 

 feive my naakter voor oogen (lelde als ik hier te voo- 

 ren hadde gedaan : want men heeft geen kleyne moey- 

 ten om de leer kleyne vaatjens foo te doorfny den * 

 dat de fnede van het mes geen deminftefchuynsheyt 

 komt te doen. En daar en boven moet het mes foo 

 fcharp en dun aan de fnee fyn , als het doenlyk is ; 

 want anders ftrykt men de kleyne vaatjens toe. 



Kort na het affenden van delen komt tot my feker 

 wel ervarene in de wetenfehap diehy oeffende, ende 

 ik liet den felven het gefeyde door het Vergroot- 

 glas fien ; vragende of hy wel de uytnemend kleyne 

 vaatjens, of anders gelèyt de kleyne gaatjens , kondc 

 fien: waar op ik totantwoorc kreeg, die fag ik met 

 den eerften opflag ; ende doen feyde ik dat het een 

 kleyn gedeelte was van de openinge van de vaatjens ; 

 waar uyt een fenuwe beftaat. 



Ik fal af breeken , en met feer veel agtinge bly ven 



ANTONI van LEEUWENHOEK. 



XXXIII- 



