3 66 ANTONY van LEÊUWENHOÉKS 



fenuw-deelen : over welk gefigt ik als verbaaft ftont , 

 als konnende my geen redenen te binnenbrengen, wat 

 hier van de oorfaak mogte wefen, nademaal het by 

 my vaft-ftont, dat het een fenuwe was. 



Hier op doorfogt ik de gefeyde fenuwen op verfcheyde 

 plaatfen , en ik vernam , dat aan het andere eynde de 

 fenuwen in haar volkome ordre lagen: ende dat defet- 

 ve in verfcheyde kleyne fenuwen verdeelt waren: endc 

 daar benevens konde ik feer klaar bekennen de uyt- 

 neemend kleyne vaatjens, waar uyt yder fenuwtje, 

 dat omwonden lag in fyn vlies, was beftaande. En 

 ik oordeelde dat een fenuw-deehje , wiens diameter niet 

 grooter was als drie hair-breeten van een mans kinne , 

 wel uyc duyfent vaatjens was beftaande. 



Uyt welke waarnerninge ik vaftftelde dat in 't door- 

 kloven van het Lam aan defe gefeyde fenuw-deelen , op 

 haar eene eynde, foo- een gewelt wert aangedaan, dat 

 de kleyne vaatjens, die de fenuwen uytmaken, de rok 

 van de fenuwen aan een fyde geftelt , daar door fyn ver- 

 bryfelt; ende de rokken, die de vaatjens beklcet hebben , 

 ftarker fynde, in wefen fyn gebleven: gelyk ik nader- 

 hand ondervonden hebbe , dat op eenige plaatfen nog ec- 

 nige vaatjens aan de rokjens waren. 



Ook hebbe ik waargenomen , dat tuffen de Rokken , 

 die in ons oog een fenuwtje bekleeden , nog wel foo 

 kleyne fenuwtjens lagen, dat een van defelve met dikker 

 was als een hair van een mans kinne : ende daar nevens lag 

 een fenuwtje dat nog dunder was. Ende hoe kleyn defe 

 fenuw-deelen waren, foo konde ik egter de vaatjens, 

 waar uyt defelve waren beftaande, leer klaar beken- 

 nen. Laaftelyk fag ik in een fenuwtje , dat foo dik niet 



