vder fout-deeltje weder door een neyginge , die het 

 een tot het andere heeft, te famen ftremt. 



Sien wy nu dat de gebrande Salpeter-deelen , in t 

 water komende, hare figuur weder aaneemen, die de- 

 fel ve hadden eer die gebrant waren , maar dat der felver 

 krast om vyer te rmaken, fchoon op nieuw met fwa- 

 vel vermengt fyn , te niet is (foo wy onderrigt wee 

 den) wat lullen wy hier op feggen? 



Vorders heeft men tot my gefeyt , dat het gefeyde 

 Sout in een hooge agtinge is by eenigc Genefers ; cncle 

 dat , wanneer men daar van een dofis in geeft , men onder* 

 vint dat het bloet dunder is , of vlugge is geworden. 



Als ik myn gedagten hier over liet gaan , beelde ik 

 my in, dat door dac Sout het bloet, dat al rede in de 

 aderen is , niet verdunt wort; maar ik wil liever ge- 

 looven, dat het gefeyde Sout, in de maag en darmen, 

 foo een te famen ftremminge in de Chyl maakt, waar 

 door de ftofTe in de Chyl , die tot bloet-bollerjensfoude 

 gemaakt werden, na den afgang gefonden werd. 



Hier op neem ik een weynig water, waar in het ge- 

 feyde Sout ontdaan was ; ende alfoo ik my inbedde, 

 dat het water al te ftark van fout was, foo vermengde 

 ik het met wat regenwater; ende doen (tak ik meteen 

 naaide in myn vinger , ende dat bloet bragt ik in het 

 gefeyde water ; ende doen fag ik met veel playfier, 

 hoe de bolletjens die het bloet root maken, minder re 

 famen ttremden , als ik oyt gefien hadde ; fchoon de 

 bloet-bollenens foo dik op een lagen , dat ze in ons 

 bloote oog een roode coleur hadden : waar uyt wy 

 ook konnen befluy ten , dat foo eenige kragt van het 

 fout in de bloet-adeien gevoert wierde, dat hetgroote 



jöbb 3 dienft 



