3§i ANTONI van LEEUWENHOEKS 



gaan: want als ik na myn vermogen het binnenftè 

 van de Eyerfehaal voor het Vergroot glas plaatfte* 

 bevont ik. het felve tebeftaan uyt rontagtige deelen, 

 die omllt waren met uytnemend kleyne gaatjens : in 

 welke gaatjens , beelde ik my in , de aderkens ofte 

 tfriemt^ens van het Vlies je waren geplaatft ge- 

 Weeft. 



Uyt welke ontdekkinge ik my inbeeldc , dat de 

 Eyerfehaal uyt het Vlies van hec Ey wierde gemaakt. 

 Dit zoo fynde, zoo was voor my niet te begrypen, 

 hoe foodanige Eyerfehaal tot zoo een vaft lighaam , 

 ende dat in *t lighaam van het Dier, kan werden ge- 

 jnaakt , dat niet alleen fterk genoeg is tegen de hitte 

 Van kokent water; maar ook om in pekel te leggen, 

 Ion der ontdaan te werden. 



Als ik op fuyvere glafen eenige kleyne (lukjens 

 Van de Eyerfehaal plaatftc , ende dat ydcr in een 

 droppel azyn ; zoo fag ik dat 'er als van de Eyer- 

 fehaal voonquam een groote menigte van fèer kley- 

 ne lugt-bolletjens. En als ik defelve zoo vier-en- 

 twïntig uuren hadde laten (taan, fag ik dat 'er op den 

 azyn een VÜesje was gekomen ; ende dat onder dat 

 Vliesje een groote menigte van zout-deeltjens lag 

 geftremt, die meelt, langwerpig waren , hebben- 

 de vier regte hoeken ; ende de breete der meefte was 

 niet wel zoo breet , als de diameter van een hair vart 

 van ons hooft : ende eenige weynige hadden geen 

 regte hoeken ; maar de korte fyden waren fchuyns 

 toeloopende : ende daar by waren eenige, zoo veel 

 het my toefcheen, wel half zoo dik als breet, ende 

 2qo helder als kriftal. 



