SENB-BRIBVEN. 393 



Uyt welke waarneminge ik vaftftelde, dat de Eyer- 

 Tchalen voor een groot gedeelte uyt zoodanig vaft Souc 

 beftonden , dat niet ligt konde ontdaan werden. 



Ik hebbe een kleyn gedeelte van een Eyerfchaal op 

 een Houts-kool geleyt, om het felve feer gloeyend te 

 maken. Dog de ftukjens van de Eyerfchaal fprongen 

 zoo weg , dat ik maar eenige feer weynige was behou- 

 dende ; die ik egter in 't water , zoo gloeyende als ze 

 waren , liet vallen ; en ik fag , dat die geene , die feer 

 wit verbrant waren , aanftonts in een witte kalkagtige 

 ftoffe ontdaan wierden , ende dat geen minuit tyds ver- 

 Joopen was , of daar quam zoo een t' famen-ftremminge 

 op het water , als of het een Vliesje was ; dat ik 'er 

 afnam, en door het Vergroot-glasbefchouwende, bleek 

 my dat het een vaft zout was 5 waar van de zout-deelen , 

 die uytnemend kleyn waren , zoo vaft aan een waren 

 geftremt , dat 'er geen figuur aan te bekennen was. 



Vorders nam ik ontrent een halve Eyerfchaal , endc 

 die dede ik in een kleyn fmeltkroesje , ende ik fette het 

 felve in een turfvuyr, en ik dekte het met een koper 

 plaatje, op dat 'er geen as in vallen foude; en dar zoo 

 eenigen tyd gloeyend hebbende geftaan, vernam ik dat 

 de Eyerfchaal- deelen fwartagtig waren. Defe Eyerfchaal- 

 deelen leyde ik weder opeen houts-kool, enikbragt'er 

 een ftraal vuyrs door een vlam van een feer dikke was- 

 kaars op ; waar door defelve feer wit branden , en ik 

 liet ze in foodanige gloet in 't water vallen : ende alle 

 de deelen van de Eyerfchaal, die geen witte gedaante 

 hadden aangenomen, bleeven in haar geheel; ende die 

 feer wit waren geweeft , verbrylèiden in feer kleyne 

 deelen : en daar by was de verbryfelde ftofïè zoo wit 



Ddd als 



