4 i5 ANTONI van LEEUWENHOEKS 



want de fchobbetjens, die de vaatjens bedekken , hin- 

 deren dat men deielve in zoo een nette ordre niet by 

 een en fiet ; om dat de fchobbetjens doorgaans de 

 vaatjens bedekken , uytgefondert van binnen in de 

 hand , ende vingers. En om de fchobbetjens , zoo veel 

 my doenlyk was, van de huyt af te doen, zoohebbe 

 ik met het fcharp van een mesje myn huyt tuffen de 

 Vingers gins en weder gefchrabt, ende dan de vingers 

 afgeveegt, eer ik ftukjens van de huyt, zoo dun als 

 het my doenlyk was , was affnydende. Ende heb die 

 dan voor het Vergroot-glas gebragt : dog in het huytje , 

 dat ik quam af te fnyden , konde ik niet bekennen de 

 openingen van de vaatjens , als leggende toegedrukt , 

 gelyk die in Fig: i. en 2. werden aangewelèn. Maar 

 als ik een tweede fhede quam op de felfde plaats te 

 doen , daar ik de eerfte fnede hadde gedaan , konde 

 ïk door verfcheyde vaatjens het dag-ligt bekennen : 

 en , ten ware onfe huyt zoo ongelyk was , wy fou- 

 den de feer kleyne openingen ons veel meer voor de 

 oogen konnen ftellen. 



Omme nu een verbeeldinge te maken van de groote 

 en onbedenkelyke menigte van vaatjens , die in de 

 huyt van een menfch fyn, en waar door , in een wel 

 geftelt lighaam , vogt en vet uyt het lighaam wert 

 geftooten , zoo hebbe ik naar myn vermogen geoor- 

 deelt , dat in een tiende gedeelte van de lengte van 

 een duym , waar van de twaalf duymen een voet uyt- 

 maaken , wel 120. vaatjens waren. Maar laten wy 

 het getal nemen op 100. zoo falder in de lengte van 

 een duym komen 1000. vaatjens , ende in de lengte 

 van een voet 12000. vaatjens; ende bygevolg dan in 



een 



