ANTONI van LEEUWENHOEKS 



T 



fneet als het my doenlyk was, fpande ikflarkuyt, en 

 lietfe alfoo droogen ; met die gedagten , dat met defe 

 uytfpanninge de vaatjens, die in de huyt fyn , niet alleen 

 fouden open fyn , maar ook open blyven als de huyt 

 gedroogt was , dat ik met myne huyt niet hebbe kon- 

 nen te weeg brengen. 



Wanneer nu defe huyt van ds Koe hart gedroogt 

 was , zoo fnede ik foodanige dunne fchibbetjens van 

 de huyt als het my doenlyk was , en ik bragt defelve 

 voor het Vergroot-glas ; ende ik fag doen de menige 

 openingen van de huyt veel klaarder ende meerder, als 

 ik in myne huyt hadde gedaan : ende de vaatjens in de 

 huyt lagen in zoo een ordre als ik van de vaatjens in de 

 fenuwen hebbe aangewefen , dog kleynder als die in 

 de fenuwen. 



Onder andere hadde ik een flukje van de huyt voor 

 een Vergroot-glas ftaan , dat ik een geftudeert ende 

 opmerkent perfoon liet fien : ende vraagde hoe veele 

 feer kleyne vaatjens hy in de lengte van dat kleyne 

 flukje quam te fien : die het getal meer begroote dan 

 hondert. Waar na ik hem toonde dat het flukje van de 

 huyt niet langer was als de helft van den diameter van 

 een Geerflgreyntje : ende bygevolg dan fouden in de 

 diameter van een Geerft-greyntje gaan twee hondert 

 vaatjens. Ende dit zoo fynde, foude in eenquadraat, 

 wiens fyden niet langer lyn als de diamerer van een 

 Geerflgreyntje , in de huyt van een Os of Schaap, fyn 

 veertig duyfent vaatjens. Maar laten wy het getal Hel- 

 len op twintig duyfent; zoo fal het getal groot genoeg 

 fyn, om een verbeeldinge te hebben van dc menigvul- 

 dige vaatjens, de in de huyt fyn. 



