448 AOTONI van LEEUWENHOEKS 



grootfte gedeelte de fenuwen beftaan : dog defe laatfte 

 waren weynig in vergelykinge van de tweede foort , de- 

 welke beftond uyt noch dunner vaatjens. 



Met defe ontdekkinge was ik vermaakt, om dat ik 

 niet oordeelde dat ik het gefeyde voor myn gefigtfou- 

 de bloot geftelt hebben , gelyk ik quam te doen. Wanc 

 defe- vaatjens waren zoo dun, dat het niet en is te doen 

 gelooven , dan als men het gefigt daar van heeft. 



Ik hebbe de Herfenen van verfcheyde Kabeljauwen 

 laten droogen , ende als dan defelve weder befchout , 

 ende waargenomen , dat de vaatjens ganfeh in haar ge- 

 heel waren gebleven. 



Als wy nu doorgaans bevinden dat de Heerc Ma- 

 ker van het Gehell- Al in fyne gefchapene Ligha- 

 men leer na op een ende defelvige ordre is werkende , 

 ende infiende de leer uytnemende dunne vaatjens in 

 de Herfenen van den Kabeljauw ; zoo mogen wy ons 

 meer als te vooren inbeelden , dat de Herlenen van 

 alle Dieren ende Viflchen mede uyt foodanige dunne 

 vaatjens beftaan; te weeten als de Dieren leven. 



Tot defen tyd toe hadde ik geen genoegen konnen 

 vinden in de lènuwen van deViiïchen,die ik van het rug- 

 gemerg ( dat feer weynig was ) was afnemende ; maar 

 een groote Schelvis aantreffende , en daar uyt niet 

 alleen de Herfenen , maar ook eenige deelen van het 

 Ruggemerg , daar aan eenige zenuwen waren, genomen 

 hebbende , vernam ik dat alle de deelen ontrent de 

 Herfenen en het Ruggemerg over een quamen. Ende 

 een lènuwe van de Schelvis na myn vermogen be- 

 Ichouwende , fag ik dat defelve , in haere dikte , in 

 tien byfondere afdeelingen was verdeelt: waar uyt ik 



een 



