Vermischte neue Diagnosen. 41 



249 



Kariso etiam reportata est. Extra Scandinavian! déesse videtur. A formis 

 S. Äriae subsimilibus jam polline irregulariter evoluto uti planta hetero- 

 zygotica S. Äucuparia x S. Aria discedit. Proxime conferenda est cum 

 S. porrigente nov. spec, nondum descripta, quae per Europam mediam e 

 Asia minore usque in Angliam distributa est. Differt S. porrigens a S. 

 norvegica foliis minoribus, breviter obovatis, distinctius cuspidatis, serra- 

 turis tertiae partis superioris folii saepissime valde porrectis. Specimina 

 vidimus e Asia minore: Paphlagonia (F. Sin ten sis. Iter orientale 

 1892. No. 5128 pr. p., speciminibus pr. p. ad S. graecam pertinentibus), 

 Balkan: Akdagh (M anissadjian. Plantae orientales 811), Ungaria: 

 Herkulesbad (L. Richter), Mähren: Polauer Berge (Heinr. Laus), 

 Germania: ad Landskrone in valle Ahrtal in Rheinprovinz (Sehl- 

 meyer), Anglia meridionali: N. Somerset, Brecon, Cheferton, Mon- 

 mouth, Hereford, Radnor (Aug. Ley). S. graeca Lodd. differt foliis 

 magnitudine eadem ac in S. porrigente, subrotundis, obtusis vel obsolete 

 cuspidatis, serraturis brevibus et nervis lateral] bus paucioribus. Longius 

 distat Sorbus rupicola (= Fyrus rupicola Syme, Sowerby's Engl. bot. ed. 3, 

 III, p. 244, 1864; Sorbus salicifoUa (Myrin) Hedl., Monogr. d. Gatt. Sorbus, 

 p. 78, 1901) foliis obovatis vel obovato-oblongis, tertia-quarta , parte 

 inferiore integerrimis, serraturis brevibus et latis, nervis lateralibus ch-- 

 citer 8, sepalis in anthesi patentibus, sed non reflexis, fructibus majori- 

 bus (usque ad 12,75 mm longis et 14,5 mm crassis) et obscurlus coccineis. — 

 Ad stirpem S, norvegicae et S. graecae, poUine irregulariter evoluto, 

 pertinent insuper S. flabeUifoUa (Spach) Schauer (= Pirus Gommitzii 

 Graebn., Zur Fl. Pomm. in: Schriften d. naturf. Geselisch. in Danzig, N. 

 P. IX, 1, p, 368, 1896, secundum figuras perbonas tabulae VIII) et S. 

 persica Hedl., Monogr. d. Gatt. Sorbus, p. 70, quae nervis multo paucio- 

 ribus et aliis notis a S. norvegica valde differunt. — Quid sit Sorbus 

 obtusifolia Asch. et Graebn., Syn. VI, 2, p. 96 foliis obtusis, lobis et 

 serraturis obtusis praeditis, nescio. Gerte non est S. norvegica. Dicitur 

 in Suecia meridionali spontanea et passim in hortis culta occurrero. In 

 Suecia meridionali (KuUen Scaniae) solum S. rupicola adest, sed neque 

 banc nec S. norvegicam in hortis cultas vidimus. 



179. Hypericum montanum L. forma abbreviatum Reinecke in Mitt. 

 Thür. Bot. Ver., N. P. XXX (1913), p. 19. — Foliis caulinis superioribus 

 lateovatis breviter acuminatis. — Am Möbisburger Holze südlich von 

 Rhoda. Thüringen : 



