40 Vermischte neue Diagnosen. 



248 



torum basin versus plerumque profundius incisis et passim ad nervum 

 principalem incisis vel subpinnatis; corymbis 5 — 8 cm latis, pedicellis 

 tenuissime, hypanthiis et sepalis densius albo-tomentosis, floribus circiter 

 14 mm latis, staminibus petalis aequilongis, antheris aut parvis et albidis, 

 aut majoribus et ante dehiscentiam dilute roseis, polline irregulariter 

 evoluto, stylis duobus, pro minore parte (in 10—20 floribus pro cento) 

 tribus; fructibus coccineis, si bene evolutis globosis, circiter 9—11 mm 

 longis et crassis, lenticellis circiter 0,2 mm latis parce dispersis, sepalis 

 angustis, rectis et paullum conniventibus, albotomentosis instructis, car- 

 pellis superne tomentosis et ibidem latitudine tota et ab apice deorsum 

 fere ad basin inter se liberis. — Est planta homozygotica, quae primum 

 in insula Arram Scotiae détecta per Norvegiam late (Grimstad, Dalen 

 Telemarkiae, Strandebarm, Bindalen) distributa est. In Hardanger 

 (Strandebarm) forma eadem ac in insula Arram antheris albidis et siccis 

 vix 0,75 mm longis crescit. Ab hac discedit forma in Helgeland (Bin- 

 dalen) inventa non nisi antheris ante dehiscentiam roseis et siccis ad 

 1 mm longis ut in S. fennica et S. lancifolia, quae forma nominanda est 

 neglecta. A Sorbo lancifolia Hedl., cui proxima, differt S. arranensis 

 praesertim foliis latioribus et minus profunde incisis. Quomodo sese 

 ditfert ab omnibus Sorbis homozygoticis Norvegiae, quibuscum conferenda 

 est, e conspectu sequente elucet. 



178. Sorbus norvegica Hedlund in Nyt Mag. Naturvid. LH (1914), 

 p. 255. — Syn. Pyrus Aria a obtusifolia De Candolle, Prodr. II, p. 636, 

 pr. p. (Fl. dan. 302 pr. p. S. rupicolam respicit) 1825. — Sorbus (Aria) 

 obtusifolia Hedl., Monogr. d. Gattung Sorbus (Kongl. Sv. Vet. Akad.: 

 s. Handl. Bd. 35, no. 1, p. 80) 1901, nomen jam antea variis Sorbis 

 attributum. — Arbor foliis sat magnis, circiter 95 mm longis et 70 mm 

 latis, subtus dense albo-tomentosis, pagina per tomentum haud visibili, 

 late ellipticis vel rotundato-ellipticis, ad basin late cuneatis, circiter 

 1^/3-plo longioribus quam latis, obtusis, sed passim brevissime cuspidatis, 

 nervis lateralibus circiter 9 in latere alterutro praeditis, tertia parte 

 superiore obsolete lobatis et argute serratis, serraturis elongatis et acutis, 

 media parte inaequaliter serratis, serraturis breviter acuminatis et basin versus 

 folii obliteratis, quinta-octava infima parte integerrimis, sat breviter 

 petiolatis, petiolis 10 — 14 mm longis, corymbis circiter 7 — 9 cm latis, 

 floribus albis, 15—20 mm latis, hypanthiis densissime albotomentosis, 

 sepalis minus dense albotomentosis, acuminatis, in anthesi paullum 

 reflexis, petalis subrotundis, ad basin albotomentosis, staminibus petalis 

 subaequilongis, antheris ante dehiscentiam passim dilutissime roseis, 

 pollino irregulariter evoluto, stylis duobus, fructibus depresse globosis, 

 scilicet crassioribus quam longis, ad basin umbilicatis, circiter 10 — 11,5 mm 

 longis et 12 — 14 mm crassis, laete coccineis, sapore dulci, lenticellis 

 0,3—0,4 mm latis dispersis, sepalis conice conniventibus, tomentosis 

 instructis, carpollis superne latitudine tota et deorsum media parte 

 sensim angustiore inter se liberis. — Praecipue in Norvegia meridionali 

 distributa, rarius in Bahusia Sueciae occurrit. Olim e Gotlandia et Lilla 



