Sertum antillanum. V. 



157 



Hab. in Sto. Domingo prov. Barahona in cacumine Noche Buena 

 1850 m, m. Sept. flor. et fruct.: Fuertes no. 1072. 



Obs. P. discolor Sw. (P. Swartzii C. DC, e Jamaica) affine ramis 

 hornotinis minute puberulis, petiolis 6—8 mm longis basi ipsa tantum 

 vaginantibus, limbo duplo majore, basi majus inaequilatero, latere altero 

 longius (2 — 4 mm) in petiolum producto, ne-rvis lateralibus 2 interioribus 

 6 — 8 mm supra basin abeuntibus, pedunculis petioles usque duplo 

 superantibus, baccis (sine stylo) 3 mm longis anguste ovatis bene diver- 

 sum est. — P. discolor Descourt. Flor. Ant. VI (1828) p. 194 t. 427 (ex 

 Haiti) foliis anguste ovatis usque oblongo-lanceolatis bene et acute acu- 

 minatis (nervatura valde aliéna), spicis 2—3 mm longe pedunculatis, 

 fructiferis multo crassioribus, baccis densissime aggregatis globulosis 

 abhorret. — Species in memoriam ill. G. F. de Oviedo, itineribus 

 (1514—1556) et libris de America tropica, praesertim de Santo Domingo 

 meritissimi, nominata. 



99. Ficus americana Aubl. Guian. II (1775) p. 952, condita nonnisi in 

 Ficus alia foliis lauri, fructu minori Plum. Cat. (1703) p. 21 et edit. Burm. 

 p. 124 tab. 132 fig. 2 (e Martinique le long de la rivière du Lamentin, ut 

 cl. Lamarck e msc. Plumerianis statuit). — F. pertusa L. f. Suppl. I 

 (1781) p. 442 (quoad syn. Plum, tantum); Lara. Enc. II (1786) p. 496. — 

 P. omphalophora Warb, in Urb. Symb. Ill (1903) p. 466 (cum synonymis). 



P'atria Antillae minores ab insula St. Eustache usque ad Grenada. 



Obs. L Si Ficus spec. nov. no. 6 apud Aublet 1. c. (P. lauri effigie 

 fructu minima Plum. Msc. vol. VII p. 360 tab. 112) re vera ad eandem 

 speciem pertinet, ut cl. Lamarck 1. c. indicat, auctoritas nominis 

 Aubletiani certe eo non diminuitur. Cl. Aublet patriam Guyana non 

 addidit, ut cl. Warburg 1. c. p. 468 ait, sed banc speciem eodem modo 

 sicut plures alias plantas antillanas a cl. Plumier descriptas in opere 

 suo: Histoire des Plantes de la Guiane française tractavit. Si speciem 

 aliquam Plumerianam cum planta Guianensi (plerumque errore, e gr. 

 Palmas 11 p. 974 — 976) identificat, locum Guianae natalem addere solet. 

 — Cl. Warburg iconem Plumerianam iterum ad P. populneam W. lapsu 

 memoriae 1. c. p. 473 cum? laudavit. 



Obs. IL De-caeteris iconibus generis Fici Plumerianis opinionem 

 meam cum Warburgiana non congruentem propono: 



Ficus maxima, folio citri suhrotundo, fructu umhilicato Plum. Cat. (1703) 

 p. 21 et ed. Burm. p. 123 tab. 131 fi^. 2 est sine dubio P. crassinervia 

 W. (verisimiliter e Martinique), non P. mitrophora Warb, (ex Hispaniola, 

 cf. Warb. 1. c. p. 458), id quod descriptio et figura receptaculi demonstrat. 

 Adde synonymum P. Benghalensis ß. Lam. Enc. II (1786) p. 494. 



Ficus folio citri obtuso, fructu sanguineo Plum. Cat. (1703) p. 21 et ed. 

 Burm. p. 123 tab. 132 f. 1 optime quadrat cum P. Eggersii Warb, (ex His- 

 paniola), non cum P. crassinervia W. (cf. Warb. I. c. p. 464) et illam 

 speciem rêvera praebebit, si patria St. Christophe = St. Kitt's a cl. 

 Lamarck in Enc. II p. 497 iudicata (caeterum in plantis Plumerianis 



