zadeii gatunek tak często się nie oclmienla jak geor- 

 giny, nie-tylko w pełności ale i w koloracli, scze- 

 gólnie w dniach upału ; zasiawszy białe j wyra- 

 dzają się czerwonej żółte, liliowe, etc» Korze- 

 nie georginów nie wytrzymują naszych mrozów, 

 a łodygi tem czulsze sa na zimno. Gdy pierw- 

 sze przymrozki kwiat powarza, należy łodygi 

 przyciąć, zostawując cal nad kor^eniami^ same zaś 

 koreenie wykopać, otrząść ziemię, i w mieszka- 

 niu gdzieby wiatr przewiewał , rozłożyć na po- 

 licach , przez kilka tj^godni dla wypocenia się i 

 oschnięcia , potem utrzymywać w mieyścu wol- 

 nem od\Yilgoci i mrozu, przesypane suchym pias- 

 kiem 5 i tak ułożone , ażeby wierzchołki główek 

 W^ygla^dały z piasku. Na wiosnę gdy ociepleje , 

 w całych korzeniach , lub rozdzielone , zasadzi() 

 na now^o do gruntu 1 zaraz polać. 



Nie które gatunki tak sa późne, źe ledwo kwiat 

 pokaza, dla rańszego więc kwiatu, można w oranze- 

 r3 i lub w pokojach popędzić; w tem celu, w lutym 

 iub marcu po osobno zasadzać do wazonów od- 

 powiedniey wielkości korzeniom, lub obszerniey- 

 szych nieco, bo korzenie mnożąc się, w rychłym 

 czasie napełnić^ wazon. Po zasadzeniu w dobrey i 

 kruchey ziemi, utrzymywać w treybhauzie, w o- 

 ranźeryi, lub w pokojach ciepłych; po dwóch ty- 

 godniach zaczną wypusczać i wkrótce wzniosą 

 się łodygi, a gdy powietrze ociepleje, pierwszych 

 dni czerwca, przyzwyczaiwszy pierwey do świe- 

 żego powietrza , wydobyć ostróznie z wazonów 

 i prz-esadzić do gruntu na mieyśca gdzie kwitnąc 



