trzymuje pierwszeństwo : wdzięki jey kształtu , 

 połączone z delikatnością farJ^y i przyjemnością 

 woni, powszechna dla niey jednają wziętość; pie- 

 lęgnowana od dawnych czasów w niezliczone 

 rozrodziła się odmiany^ a miłośnicy, biorąc je czę- 

 stokroć mylnie za oddzielne gatunki , znayduja 

 trudność w" wyborze znamion ku wzajemnemu icłi 

 rozpoznaniu. 



Róże naleźa do krzewÓAV kolczystych ; jeden 

 atoli gatunek ma więcey , drugi mniey kolców, 

 a to nayczęściey na pniach od korzenia. Kolce 

 te, sa wielkie i małe, naprzemianległe i przyle- 

 głe , proste , zakrzywione , tarczov/ate albo bez 

 tarczj' , okrągłe , dziobkowate , oraz nabok spła- 

 sczone. Kwiaty dzielą się na pojedyńcze , pół- 

 pełne i pełne. Nasiona wydają same tylko po- 

 jedyńcze i półpełne kwiaty, niekiedy pokazują się 

 owoce czyli nasienuiki i na pełnych, ale to bar- 

 dzo rzadko. 



Róże potrzebują gruntu nie twardego i żyzne- 

 go w miarę: bardziey lubią wilgoć umiarkowaną, 

 niż suchą i piasczystą posadę , wolne powietrze 

 i otwarte mieyśce na słońce. Wszystkie niemal 

 gatunki róży, czułe są nieco na nasze zimy^ ra- 

 dziłbyni przeto wszelkie róże, na początku zimy, 

 nachyliwszy gałęzie do ziemi , pokrywać deska- 

 mi, liśćmi, albo sosniną i jedliną; w niedostatku 

 liści, można przysypać ziemią; pokrywanie tylko 

 z gnoju bardzo jest szkodliwe. Naydelikatniey- 

 sze róże są: mchowe^ żółte pt;łne, tak nazwane 

 czarne róże, i róża jedyna biała (rosa unica), o- 

 raz wiele innych. 



« 



