Vvego , we wsi spotyka ludzi , Lydlo I tysiączne 

 iime przedmioty. Dla czegóż zakładając ogród, 

 tego AYSzystkiego w nim nie połączyć, a przynay- 

 mniey po części z nim nie spoić lub zbliżyć? 



Sadząc drzewa, należy naśladować przyrodze- 

 nie , kształcić gaje przyjemnie , pomiędzy niemi 

 robić dróżki ładnie osadzone , prowadząc jedne 

 do wioski, drugie do gościńca, inne do pięknycli 

 i zaymnjącycli przedmiotów gospodarstwa ; tak 

 się uloz}^ nayprzyjemnieyszy ogród. Krzyżowane 

 w rozmaitym kierunku dróżki , jeżeli mają cel, 

 znudzić nigdy nie mogą: odslonienia, trafne uży- 

 cie widoków, ukrycie granic ogrodu, łatwość dla 

 oka przeyrzenia onego, są to że tak nazwać moż- 

 na czary , przez które ogród się powiększa , od- 

 świeża , oraz nową lubość przycz^^nia v/łaścicie- 

 lowi i oglądającym. W nayroziegleyszym bowiem 

 ogrodzie doszedłszy do w^a^iźnego końca , oko 

 smutnie postrzega rozdział sztuki z przyrodze- 

 niem. 



Sadzić drzcAYa umiejętnie , jedne kupami dru- 

 gie oddzielnie, jest to gotoAvać sobie o diiiiaiiy nie 

 zliczone. DrzeAva stare , wielkie , już Ayyrosłe, 

 rzeczki czyste szumno płynące, pagórki, doliny, 

 są to skarby ogrodoAve , które trzeba cbwytać i 

 szanoAvać, oraz bacznie do swego celu przysAva- 

 jać. Nigdzie przjnuiszać przyrodzenia nie nale- 

 ży : ^Y każdem mieyścu tego się trzymać co ono 

 nakazuje; naprzykład : gór nie sypać na łąkach, 

 na dolinacli; grot i jaskiń nie układać, gdzie ka- 

 mienia nigdy nie było , a kaskad nie robić gdzie 

 woda spadu nie maj sło\vem żadne y takie}' rzeczy 



