— 181 — 



wodem; założywszy Lowiem w roku 1811 ogród 

 na pustem poliij doczekałem sie, ia jest dostatecz- 

 nie wyrosły, daje przyjemny cieii, i przynosi ob- 

 fite owoce. 



Sczęśliwy , jak się powiedziało , kto drzewa u 

 sieJDie znayduje dorosłe, aie sczęśliwy i ten, któ- 

 ry je sadzać w przyszłości dla innycli, i dla sie- 

 Lie pracuje. Kto luM wieś, ogrody, kto ciągle 

 się tem. zatrudniaj ustawna ma zabawę, która nie- 

 zliczone daje przyjemne uczucia. W zdarzeniach 

 iiaAvet nie pomyślnycli, to jedno rozrywać i cie- 

 szyć może, jak sam tego w przygodach doświad- 

 czam. 



Użycie drzew stosownie do potrzeby widoku, 

 mieyśca i zamiaru , zależy od ich postawy, w^y- 

 sokościj trwałości, od koloru liści, prędkiego lub 

 późnego rozwijania się, spiesznego lub powolne- 

 go rośnienia; ponieważ okazałość, wydatność, cie- 

 niowanie i zupełne z czasem ukształcenie się, za- 

 wisły od rozmaitych przymiotów drze woiii i krze- 

 wom właściw^^h. Taka rozmaitość kształtu i 

 barwy, ułatwia wybór av stosunku do potrzeby. 

 Od trafnego wyboru zawisła piękność gajów, gę- 

 stwin i klabów, lecz ztad razem wynika potrze- 

 ba dokładnego obeznania się ze kształtem, wzro- 

 stem, objętością i kolorem drzew; aby ustrzedz się 

 błędów w ich użyciu , aby nie umieścić w sa- 

 dzeniu nizko rosnących , drzewa takiego które 

 wzniósłszy się wysoko, zepsułoby symetryą; al- 

 bo też drzewa nietrwałego , które w prędkim 

 czasie zostawiłoby nagość i otwór po sobie. Znać 

 potrzeba, jakie gatunki jedne przy drugich umie- 



