i przyczyną niesmaku. Właściciel mieyścow}^ , 

 wiedząc że niema tamtędy poco chodzić, pewnie 

 jey nie uczęscza. Gość zapędziwszy się takowa 

 druzka, zniecierpliwiony powraca; każda przeto 

 droga w ogrodzie powinna mieć albo związek 

 z drugą , albo na celu widok jakiś przyjemny. 

 Nadto, uważać należy, iżby prowadzenie dróżek 

 zdawało się naturalne, żeby ich tor nie był pro- 

 sty ale też i nie nadto kręty. Kiedy oko uprze- 

 dzając kroki, z ukontentowaniem czyli z cieka- 

 AYością zgłębia i upatruje ciąg dalszy ścieżki, do- 

 wodzi się, że dobrze jest prowadzoną. W wie- 

 lu zdarzeniach, naylepiey jest prowadzić dróżki 

 tym śladem , jak są wydeptane przez mieyśco- 

 Awch mieszkańców. 



Prowadzenie dróżek jest czynnością dosyć tru- 

 dną, wymagającą zastanowienia i smaku. Prze- 

 znaczeniem onych jest doprowadzać do tych czę- 

 ści ogrodu które celują ozdobnością; w taki spo- 

 sób aby jedne z blizka i w n.aydrobnieyszycli 

 sezegółach, inne w oddaleniu mogły bydź dostrze- 

 żone, ztąd W3'nika potrzeba w jednych mieyścacli 

 przybliżania w drugich oddalania od przedmio- 

 tów» Bywają dróżki urządzone z potrzeby i dla 

 wygody, naprzykład, prowadzące do zabudowań 

 mieszkalnych i ekonomicznych, lub też ułatwia- 

 jące kommunikacyą między niemi. 



Dróżki różnią się od ścieżek w tem , iż pier- 

 wsze ułatwiają przeyście do głównieyszych przed- 

 miotowy, drugie prowadzą w mieyśca mniey wy- 

 datne i mniey uczęsczane , naprzykład : do sta- 

 nowisk samotnych , do ławek umiesczonych na 



